Adhyaya 9

Couplet 1

ଏମନ୍ତେ ପ୍ରାଣୀ ବଧେ ଭୟନିବେଦି ଧର୍ମର ତନୟ

Couplet 2

ସକଳ ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନ ଅର୍ଥେବିଜୟ କଲେ ନିଜ ରଥେ

Couplet 3

ଯୁଦ୍ଧଭୂମିକୁ ହୋଇ ସଜସଙ୍ଗତେ ଘେନି ଦେବରାଜ

Couplet 4

ମିଳିଲେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ଯାଇଭୀଷ୍ମ ଅଛନ୍ତି ଯହିଁ ଶୋଇ

Couplet 5

ରାଜା ସଙ୍ଗତେ ଚାରିଭ୍ରାତେସଜ ହୋଇଲେ ଯେଝା ରଥେ

Couplet 6

ଉତ୍ତମ ନାନା ଅଶ୍ୱଗଣସ୍ୱଭାବେ ରତ୍ନ ବିଭୂଷଣ

Couplet 7

ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ବିପ୍ରଜନେଗମନ କଲେ ତୋଷ ମନେ

Couplet 8

ଗୋବିନ୍ଦ ନନ୍ଦିଘୋଷ ରଥେବସିଲେ ଅର୍ଜୁନ ସଙ୍ଗତେ

Couplet 9

ପାଣ୍ତବ ମଧ୍ୟେ ଚକ୍ରଧରକି ଅବା ଦେବା ପଟାନ୍ତର

Couplet 10

ଗୁହ୍ୟକଗଣ ମଧ୍ୟଗତେକୁବେର ପ୍ରକାଶ ଯେମନ୍ତେ

Couplet 11

ଏମନ୍ତେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ଗଲେପାଣ୍ତବେ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ତୁଲେ

Couplet 12

ଶର ଶୟନେ ଗଙ୍ଗାସୁତଦେଖିବା ଅର୍ଥେ ଉପଗତ

Couplet 13

ଅବନୀ ପୃଷ୍ଠେ ମୋହଗତକି ବା ଅମର ଭୂମିଗତ

Couplet 14

ପାଣ୍ତବେ ଗୋବିନ୍ଦର ତୁଲେଭୀଷ୍ମ ଚରଣେ ପ୍ରଣମିଲେ

Couplet 15

ବ୍ରାହ୍ମଣେ ମିଳିଲେ ତକ୍ଷଣେବ୍ୟାସ ସହିତେ ମୁନିଗଣେ

Couplet 16

ଅପରେ ଯେତେ ରାଜଋଷିମିଳିଲେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ଆସି

Couplet 17

ପର୍ବତ ନାମେ ମହାଋଷିଧୈାମ୍ୟ ନାରଦ ତୁଲେ ମିଶି

Couplet 18

ବାଦରାୟଣ ବୃହଦଶ୍ୱଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଶିଷ୍ୟ

Couplet 19

ପରମକ୍ଷତ୍ରୀ ପର୍ଶୁରାମବଶିଷ୍ଠ ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରମଦନ

Couplet 20

ତ୍ରିତ ଅସିତ ଗୃତ୍ସମଦଗୌତମ କକ୍ଷୀବାନ ସିଦ୍ଧ

Couplet 21

ଅତ୍ରି କୌଶିକ ସୁଦର୍ଶନକଶ୍ୟପ ଅଙ୍ଗୀରସ ନାମ

Couplet 22

ନିର୍ମଳଚେତା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀମିଳିଲେ ଶୁକ ମଧ୍ୟେ କରି

Couplet 23

ଏମନ୍ତେ ସର୍ବ ମୁନିଜନେମିଳିଲେ ଭୀଷ୍ମ ସନ୍ନିଧାନେ

Couplet 24

ମୁନିଙ୍କି ଶାୟନ୍ତନୁସୁତଶୟନେ କଲେ ପ୍ରଣିପାତ

Couplet 25

ଧର୍ମଜ୍ଞ ଗଙ୍ଗାର କୁମରଯେ ଦେଶାଚାର ସତକାର

Couplet 26

ତେଣୁ ପୂଜିଲେ ଏକେ ଏକେମୁନିଙ୍କି ଦୃଢ଼ମାନସିକେ

Couplet 27

ଯେ ହରି ଜଗତ ଈଶ୍ୱରଅନାଦି ଧର୍ମ ନିରାକାର

Couplet 28

କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ହୃଦରେ ବସାଇପୂଜିଲେ ଦୃଢ଼ ଚିତ୍ତ ହୋଇ

Couplet 29

ପ୍ରେମେ ବିନୟଭାବ ହୋଇନିକଟେ ଥିବା ପଞ୍ଚଭାଇ

Couplet 30

ପାଣ୍ତୁପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦୟାଚିତ୍ତେଭାବେ ବୋଲନ୍ତି ଅଶ୍ରୁନେତ୍ରେ

Couplet 31

ଭୀଷ୍ମ କହନ୍ତି ଦୟାମନେସକଳ ମୁନି ଅବଧାନେ

Couplet 32

ଏ ବଡ଼କଷ୍ଟ ମୋର ଚିତ୍ତେଏ ପାଞ୍ଚଭାଇ କୁନ୍ତୀ ସୁତେ

Couplet 33

ବନେ ବଞ୍ଚିଲେ କଷ୍ଟ କର୍ମେଜୀବନ ପୋଷି ବିପ୍ରଧର୍ମେ

Couplet 34

ଯେଣୁ ଗୋବିନ୍ଦ ଆଶ୍ରେ ଥିଲେଅନେକ ସଙ୍କଟୁ ତରିଲେ

Couplet 35

ସ୍ୱାମୀ ମରଣେ କୁନ୍ତୀ ସାଧୁସ୍ୱଭାବେ ବାଳକୁଳବଧୂ

Couplet 36

ପୁତ୍ରଙ୍କ ତୁଲେ ବହୁକ୍ଳେଶେଦୁଃଖେ ବଞ୍ଚିଲେ ବନବାସେ

Couplet 37

କାଳର ବଶ ଏ ଜଗତପ୍ରାଣୀଏ କାଳର ଆୟତ୍ତ

Couplet 38

ସେ କାଳବଶେ ସର୍ବେ ଚଳିପବନେ ଯେହ୍ନେ ଘନାବଳୀ

Couplet 39

ଯେ କୁଳେ ରାଜା ଧର୍ମସୁତରକ୍ଷକ ଭୀମ ଗଦାହସ୍ତ

Couplet 40

ଅର୍ଜୁନ ଯହିଁ ଧନୁ ଧରେଯହିଁ ଗୋବିନ୍ଦ ରକ୍ଷାକରେ

Couplet 41

ସେ କୁଳେ ପଡ଼ଇ ବିପତ୍ତିଏମନ୍ତ ବିଧାତାର ଗତି

Couplet 42

କେ ଜାଣିପାରେ ଏହା ଚିନ୍ତିଯହିଁ ପଣ୍ତିତେ ଭ୍ରମି ଯାନ୍ତି

Couplet 43

ସଂସାର କର୍ମର ଆୟତ୍ତଏହା ତୁ ଜାଣ କୁନ୍ତୀସୁତ

Couplet 44

ଏଣୁ ତୁ କିଛି ହିଁ ନ ଭାଳଅନାଥ ପ୍ରଜା ଏବେ ପାଳ

Couplet 45

ଦେଖ ଏ ଆଦିନାରାୟଣଜଗତ ପରମ କାରଣ

Couplet 46

ମାୟାରେ ଲୋକ ମନ ହରିଯାଦବ ବଂଶେ ଅବତରି

Couplet 47

ଏହାର ଅନୁଭାବ ଗତିଅଥବା ଜାଣେ ପଶୁପତି

Couplet 48

ନାରଦ ଜାଣେ ଭାବ ଘେନିକିବା କପିଳ ମହାମୁନି

Couplet 49

ତୁ କୃଷ୍ଣ ମହିମା ନ ଜାଣିମାତୁଳସୁତ ପ୍ରାୟ ମଣି

Couplet 50

ପ୍ରିୟ ସୁହୃଦ ମିତ୍ର ପରିସଚିବ ବୁଦ୍ଧି କି ଆଚରି

Couplet 51

ଏହାଙ୍କୁ ଦୌତ୍ୟରେ ନିଯୋଗିପେଷିଲୁ ପଞ୍ଚଗ୍ରାମ ମାଗି

Couplet 52

ବାନ୍ଧବପ୍ରାୟେ ସ୍ନେହ କରିରଥେ ସାରଥି ପଣେ ବରି

Couplet 53

ଯହୁଁ ଏ ପ୍ରଭୁ ଭାବଗ୍ରାହୀସ୍ୱଭାବେ ପରପର ନାହିଁ

Couplet 54

ଏଣୁ ତା ଉଚ୍ଚ ନୀଚ କର୍ମଯୋଗ୍ୟ ଅଯୋଗ୍ୟ ସବୁ ସମ

Couplet 55

ଏ ଥାଇ ଭକତଙ୍କ ହିତେଦେଖ ମୋ ଭାଗ୍ୟର ଆୟତ୍ତେ

Couplet 56

ଜୀବନ ଛାଡ଼ିବାର କାଳେମିଳିଲା ଶରଶଯ୍ୟା ତଳେ

Couplet 57

ଯାର ଚରଣ ଭକ୍ତି ବଳେନିଶ୍ଚଳମନେ ଅନ୍ତଃ କାଳେ

Couplet 58

ତୁଣ୍ତେ ଯେ ନାମ ଉଚ୍ଚାରନ୍ତିପରମପଦେ ସେ ମିଶନ୍ତି

Couplet 59

କର୍ମବାସନା ଯାଇ ଦୂରଏମନ୍ତ ମହିମା ଯାହାର

Couplet 60

ସେ ଦେବଦେବ ଭଗବାନଭାବେ ଜାଣିଲେ ମୋର ମନ

Couplet 61

ଚିତ୍ତେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉ ମୋରମୁହିଁ ଛାଡ଼ିବି କଳେବର

Couplet 62

ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କମଳ ଲୋଚନସୁନ୍ଦର ହର୍ଷିତ ବଦନ

Couplet 63

ଚକ୍ର ସହିତେ ମହାବାହୁସେ ମୋର ଧ୍ୟାନପଥେ ରହୁ

Couplet 64

ଭୀଷ୍ମ ବଚନ କର୍ଣ୍ଣେ ଶୁଣିଧର୍ମନନ୍ଦନ ମନେ ଗୁଣି

Couplet 65

ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ଶରତଳ୍ପେ ଚାହିଁକର ଯୁଗଳ ଶିରେ ଦେଇ

Couplet 66

ବିବିଧ ଧର୍ମ ପଚାରିଲେଅଶେଷ ମୁନିଗଣ ତୁଲେ

Couplet 67

ସ୍ୱଭାବ ଧର୍ମ ଯେ ଜଗତେଚତୁର ବର୍ଣ୍ଣାଶ୍ରମ ଯେତେ

Couplet 68

ରାଗ ବୈରାଗ୍ୟ ଆଦି କରିଯେ ମାର୍ଗେ ସଂସାରୁ ନିସ୍ତରି

Couplet 69

ଯେ ଦାନଧର୍ମ ରାଜଧର୍ମମୋକ୍ଷ ସାଧନେ ଯେତେ କର୍ମ

Couplet 70

ଯଥା ବିଧାନେ ଯେତେ କରିଗୃହୀ ବନସ୍ଥ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ

Couplet 71

ସ୍ତିରୀ ଜନ୍ମର ଯେବା ଧର୍ମଯେ ବିଷ୍ଣୁ ଭକତଙ୍କ କର୍ମ

Couplet 72

ଧର୍ମାର୍ଥ କାମ ମୋକ୍ଷ ଆଦିଯେତେ ପ୍ରକାରେ ଯାହା ସାଧି

Couplet 73

ସକଳ କହିଲେ ହରଷେନାନା ଆଖ୍ୟାନ ଇତିହାସେ

Couplet 74

ଏମନ୍ତେ କହୁଁ କହୁଁ ଧର୍ମଭୀଷ୍ମର ଚିତ୍ତେ କାଳଭ୍ରମ

Couplet 75

ସିଦ୍ଧ ପୁରୁଷ ଯୋଗବଳେଯାହା ଚିନ୍ତନ୍ତି ଅନ୍ତଃକାଳେ

Couplet 76

ସେ କାଳ ଅତି ପୁଣ୍ୟ ଧର୍ମଉତ୍ତରାୟଣ ଯାର ନାମ

Couplet 77

ସେ କାଳ ଆଗମନ ଦେଖିସେଙ୍କାଚ କଲେ ବେନି ଆଖି

Couplet 78

ସହସ୍ର ସହସ୍ର ବଚନଶୁଣାଇ ହୋଇଲେ ମଉନ

Couplet 79

ତକ୍ଷଣେ ବିଷ୍ଣୁଭାବ ଘେନିଗଙ୍ଗାନନ୍ଦନ ହେଲେ ତୁନି

Couplet 80

ସର୍ବୁଁ ସଂହରି ଦୃଷ୍ଟି ମନକୃଷ୍ଣ ଚରଣେ ଅବଧାନ

Couplet 81

ଯେ ହରି ଅଛି ଅଗ୍ରେ ବସିଚତୁରଭୁଜ ପରକାଶି

Couplet 82

ପୀତବସନ କଟୀଭାଗେବିଜୁଳି ଯେହ୍ନେ ନୀଳମେଘେ

Couplet 83

ଏମନ୍ତ କୃଷ୍ଣ ରୂପ ହେଜିବଚନ ଶ୍ରମେ ଚକ୍ଷୁ ବୁଜି

Couplet 84

ଧାରଣା ଯୋଗେ ଧ୍ୟାନ କରିସଂଶୟ ଦୂରେ ପରିହରି

Couplet 85

ଯୁଦ୍ଧର ଶ୍ରମ ଯେତେ ଥିଲାତକ୍ଷଣେ ଶରୀରୁ ଛାଡ଼ିଲା

Couplet 86

ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଅର୍ଥେ ଯେତେ କର୍ମଚିତ୍ତୁ ଛାଡ଼ିଲା ମାୟାଭ୍ରମ

Couplet 87

ଅନ୍ତରେ ବେନିକର ଯୋଡ଼ିବୋଲେ ଗୋବିନ୍ଦ ପାଦେ ପଡ଼ି

Couplet 88

ଏମନ୍ତ ଭାବେ ମନ ମୋରତୃଷ୍ଣା ବର୍ଜିତ ନିର୍ବିକାର

Couplet 89

କୃଷ୍ଣ ଶରୀରେ ହେଉ ଲୀନଯେ ହରି ଭକତ ତାରଣ

Couplet 90

ଯାର ମହିମା ଯୋଗୀଜନେଚିନ୍ତି ନ ପାନ୍ତି ଯୋଗଧ୍ୟାନେ

Couplet 91

ସ୍ୱସୁଖେ ଥାଇ ଅବିରତେପ୍ରକୃତି ବଶେ ବିଶ୍ୱ ଅର୍ଥେ

Couplet 92

ପ୍ରକୃତି ତହୁଁ ଏ ଜଗତପ୍ରବାହ ରୂପେ ଆତଯାତ

Couplet 93

ତମାଳପତ୍ର ପ୍ରାୟେ ବର୍ଣ୍ଣଯେ ରୂପେ ମୋହେ ତ୍ରିଭୁବନ

Couplet 94

ପୀତବସନ କଟୀ ଶୋହେପ୍ରକାଶେ ରବିରଶ୍ମି ପ୍ରାୟେ

Couplet 95

ଅଳକା ଆବୃତ କପୋଳବିରାଜେ ବଦନ କମଳ

Couplet 96

ଅର୍ଜୁନ ସଖା ପାଦତଳେମୋ ଚିତ୍ତ ରହୁ ସୁନିଶ୍ଚଳେ

Couplet 97

ସଂଗ୍ରାମେ ଅଶ୍ୱଧୂଳି କାୟେଶିର ବଦନ ଧୂମ୍ର ପ୍ରାୟେ

Couplet 98

ବିରାଜେ ସ୍ୱେଦ କଣା ଅଙ୍ଗେବିବିଧ ଅଳଙ୍କାର ରଙ୍ଗେ

Couplet 99

ମୋହର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣପନ୍ତିଯାର କବଚେ ଝଲକନ୍ତି

Couplet 100

ସେ ରୂପେ ପଶୁ ମୋର ପ୍ରାଣଏ ଭବଜଳୁ ପରିତ୍ରାଣ

Couplet 101

ଯେ ହରି ଅର୍ଜୁନ ବଚନେରଥ ନିବେଶି ମଧ୍ୟ ସ୍ଥାନେ

Couplet 102

ଅନାଇଁ କଟାକ୍ଷ ଲୋଚନେଆୟୁଷ ହରେ ପର ସୈନ୍ୟେ

Couplet 103

ତାର ଚରଣେ ମନ ଚିନ୍ତିନିରତେ ହେଉ ମୋର ପ୍ରୀତି

Couplet 104

ଯୁଦ୍ଧର ଅର୍ଥେ କୋପ ଭରିସକଳ ବୀରେ ଶସ୍ତ୍ର ଧରି

Couplet 105

ସମରେ ଦେଖି ବନ୍ଧୁଜନଦୟାରେ ନ ଯୁଝେ ଅର୍ଜୁନ

Couplet 106

ମାୟାରେ ତାର ମନ ମୋହିଅନେକ ଆତ୍ମବିଦ୍ୟା କହି

Couplet 107

ତାହାର କୁମତି ହରିଲାଛଳେ ସମସ୍ତ ସଂହାରିଲା

Couplet 108

ତାର ଚରଣେ ମୋର ମତିନିଶ୍ଚଳେ ହେଉ ଆତ୍ମରତି

Couplet 109

ମୋହର ତୁଲେ ସତ୍ୟ କଲାଶସ୍ତ୍ର ନ ଧରିବି ବୋଇଲା

Couplet 110

ମୋହର ତୀକ୍ଷ୍ଣବାଣେ କୋପିମୋହ ବଚନେ ସତ୍ୟ ସ୍ଥାପି

Couplet 111

ତକ୍ଷଣେ ଚକ୍ର ଘେନି ହସ୍ତେରଥୁ ଧାଇଁଲା ଭୂମିଗତେ

Couplet 112

ସ୍ୱଧର୍ମ ସମର ଉପେକ୍ଷିସିଂହ ଯେସନେ ଗଜ ଦେଖି

Couplet 113

ଧାମନ୍ତେ ଅବନୀ କମ୍ପିଲାଉତ୍ତରୀ କନ୍ଧୁ ଉଡ଼ିଗଲା

Couplet 114

ଚକ୍ର ଉଞ୍ଚାଇ ମହାକୋପେମିଳିଲା ମୋହର ସମୀପେ

Couplet 115

ମୁଁ ଆତତାୟୀ ପଣେଅନେକ ବାଣ ରୋଷେ ବିନ୍ଧି

Couplet 116

ବିଶୀର୍ଣ୍ଣ କଲି ସେହ୍ନୀ ଅଙ୍ଗେଦେଖି ଧାଇଁଲା ଅତି ବେଗେ

Couplet 117

ରୁଧିର ଭୂଷଣ ଶରୀରେଭୂମି କମ୍ପଇ ପାଦଭରେ

Couplet 118

ହରିବା ପାଇଁ ମୋର ପ୍ରାଣମୁଁ ଏବେ ପଶିଲି ଶରଣ

Couplet 119

ବିଜୟ ରଥେ ଯେ ସାରଥିରଥ ଆରୋହି ଶୁଭ ଚିନ୍ତି

Couplet 120

ହୟଙ୍କ ରଶ୍ମି ଯେହୁ ଧରେସେ ରୂପେ ମନ ରହୁ ସ୍ଥିରେ

Couplet 121

ସଂଗ୍ରାମ କରି ଯେତେ ମଲେତା ମୁଖ ଦେଖି ତରିଗଲେ

Couplet 122

ଏବେ ମୋହର ଅନ୍ତଃକାଳେମୋ ଚିତ୍ତ ରମୁ ତା ପୟରେ

Couplet 123

ଗୋପନଗରେ ବୃନ୍ଦାବନେରାସଉତ୍ସବେ ଗୋପୀଜନେ

Couplet 124

ଲଳିତ ଗତି ସୁବିଳାସମନୋଜ୍ଞ ଦୃଷ୍ଟି ମନ୍ଦହାସ

Couplet 125

ଯାହାର ସଙ୍ଗେ ଭାବ କରିଗୋପୀଏ ଭବୁ ଗଲେ ତରି

Couplet 126

ଧର୍ମନନ୍ଦନ ଯଜ୍ଞକାଳେଋଷି ବ୍ରାହ୍ମଣ ରାଜା ମେଳେ

Couplet 127

ଯାହାର ପାଦେ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇସୁଖେ ସୁନ୍ଦର ମୁଖ ଚାହିଁ

Couplet 128

ସକଳେ ଗଲେ ମୋକ୍ଷମାର୍ଗେସେ ଏବେ ଦିଶେ ମୋର ଆଗେ

Couplet 129

ନିର୍ମଳ ଆତ୍ମାରୂପ ହୋଇପ୍ରାଣୀଙ୍କ ହୃଦେ ଯେ ବସଇ

Couplet 130

ଯେ ରୂପେ ଦୃଷ୍ଟିଭେଦେ ରବିଅନେକ ବୋଲି ଅନୁଭବି

Couplet 131

ସେ ହରି ପାଦଯୁଗେ ଭଜିପଶିଲି ଭବମୋହ ତେଜି

Couplet 132

ଏମନ୍ତେ ଗୋବିନ୍ଦ ବିଷୟେମନ ବଚନ ଦୃଷ୍ଟି ଦେହେ

Couplet 133

ଆତ୍ମାରେ ଆତ୍ମା ସ୍ଥିର କରିପବନେ ପବନ ସଂହରି

Couplet 134

ଦେଖନ୍ତି ସୁର ନର ମୁନିଗଙ୍ଗାନନ୍ଦନ ହେଲେ ତୁନି

Couplet 135

ଶରୀର ତେଜି ଭାବ ମୋହେପଶିଲେ ଗୋବିନ୍ଦର ଦେହେ

Couplet 136

ଭୀଷ୍ମ ମରଣ ଦେଖି ଭଲେଯେ ଅବା ଥିଲେ କୃଷ୍ଣ ତୁଲେ

Couplet 137

ମଉନେ ବସିଲେ ସମସ୍ତେପକ୍ଷୀଏ ଯେହ୍ନେ ଦିନ ଅନ୍ତେ

Couplet 138

ତକ୍ଷଣେ ଦୁନ୍ଦୁଭି ଶବଦଦେବମାନବେ କଲେ ବାଦ୍ୟ

Couplet 139

ସାଧୁ ଶବଦ ଶୂନ୍ୟେ ସ୍ଫୁରେପୁଷ୍ପ ବରଷେ ନିରନ୍ତରେ

Couplet 140

ତକ୍ଷଣେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଯାଇଅନଳେ ଭୀଷ୍ମ ଦେହ ଦହି

Couplet 141

ମୁହୂର୍ତ୍ତେ ବସି ଦୁଃଖ ମନେଉଠି ସକଳ ମହାଜନେ

Couplet 142

ଯେ ଯାହା ମତେ ସ୍ତୁତି କଲେନମିଲେ କୃଷ୍ଣ ପାଦତଳେ

Couplet 143

ଉଠି ସକଳେ ଦୁଃଖ ଚିତ୍ତେଗୃହେ ଚଳିଲେ ଯେଝାମତେ

Couplet 144

ପାଣ୍ତବେ କୃଷ୍ଣ ସଙ୍ଗତେହସ୍ତିନା ମିଳିଲେ ତୁରିତେ

Couplet 145

ତକ୍ଷଣେ ଅନ୍ତଃପୁରେ ଯାଇଅନ୍ଧଗାନ୍ଧାରୀଙ୍କି ଦୁଝାଇ

Couplet 146

ଗୋବିନ୍ଦ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ବୋଲେଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ରାଜା କଲେ

Couplet 147

ସେ ରାଜା ଧର୍ମେ ରାଜ୍ୟ କଲାଯା ପିତୃ ପିତାମହେ ଥିଲା

Couplet 148

ଏମନ୍ତେ କରି ରାଜପଣସଙ୍ଗତେ ଘେନି ନାରାୟଣ

Couplet 149

ସେ ନାରାୟଣ ପାଦଗତଶରଣ ଦାସ ଜଗନ୍ନାଥ