Adhyaya 10

Couplet 1

ଭୋ ସୂତ କହ କୃଷ୍ଣବାଣୀସଂସାରୁ ତରି ଯାହା ଶୁଣି

Couplet 2

ପଣ୍ତୁରାଜାର ଅନ୍ତଃକାଳେଦୁଷ୍ଟେ ଯେ ରାଜ୍ୟ ନେଲେ ବଳେ

Couplet 3

ଗୋବିନ୍ଦ ପାଦେ ଆଶ୍ରେ କରିସେ ଆତତାୟୀ ଜନେ ମାରି

Couplet 4

ପଞ୍ଚଭ୍ରାତାଏ ଏକମେଳେପ୍ରଜାଙ୍କୁ ପାଳି ରାଜ୍ୟ କଲେ

Couplet 5

ତେବେ କି କଲେ ପଣ୍ତୁସୁତେସ୍ୱଭାବେ କୃଷ୍ଣ ସଙ୍ଗତେ

Couplet 6

ପାଣ୍ତବବଂଶ ରକ୍ଷା କରିକୁରୁବଂଶକୁ ନରହରି

Couplet 7

କ୍ରୋଧ ଅନଳେ ଭସ୍ମ କଲେଦାବାଗ୍ନି ଯେହ୍ନେ ବନସ୍ଥଳେ

Couplet 8

ପାଣ୍ତବେ ନିଜ ରାଜ୍ୟ ମଧ୍ୟେକୃଷ୍ଣ ସ୍ଥାପିଲେ ରାଜପଦେ

Couplet 9

ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ତହୁଁ ଧର୍ମବାଣୀଯେବା କହିଲେ ଚକ୍ରପାଣି

Couplet 10

ସେ ବାକ୍ୟେ ଶୋକମୋହ ଛାଡ଼ିପ୍ରଜାପାଳନେ ଚିତ୍ତ ବଢ଼ି

Couplet 11

ଆନନ୍ଦମନେ ଧର୍ମବଳାପ୍ରଜାପାଳନେ ମନ ଦେଲା

Couplet 12

କୃଷ୍ଣର ତେଜେ ରାଜାଗଣେସେବନ୍ତି ଯୁଧିଷ୍ଠି ଚରଣେ

Couplet 13

ସମୁଦ୍ର ଅନ୍ତଃ ଯାଏ ମହୀଧର୍ମନନ୍ଦନ ଆଜ୍ଞାବହି

Couplet 14

ପ୍ରଜା ବଚନେ ମେଘମାଳଭୂମିରେ ବରଷନ୍ତି ଜଳ

Couplet 15

କାମଧେନୁର ପ୍ରାୟେ ମହୀପ୍ରଜା କଳ୍ପିତେ ଶସ୍ୟ ଦେଇ

Couplet 16

ଗୋପାଳ ଗୋଷ୍ଠ ମଧ୍ୟେ ଥାଇଅନେକ କ୍ଷୀର ଦ୍ୟନ୍ତି ଗାଈ

Couplet 17

ନଦୀ ବହନ୍ତି ପୂରି ଜଳେସମୁଦ୍ର ରହିଲା ନିଶ୍ଚଳେ

Couplet 18

ପର୍ବତେ ନିଜ ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥିରଆବୃତ ଲତା ବନ ଘୋର

Couplet 19

ସର୍ବଔଷଧି ଫଳ ଯେତେଫଳନ୍ତି ପ୍ରଜାଙ୍କ ଆୟତ୍ତେ

Couplet 20

ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ଆଧି-ବ୍ୟାଧି-କ୍ଳେଶନ ଲାଗେ ତାପ-ତ୍ରୟ-ତ୍ରାସ

Couplet 21

ଧର୍ମନନ୍ଦନ ରାଜ୍ୟେ ଯେତେପ୍ରଜାଏ ବଞ୍ଚନ୍ତି ନିଶ୍ଚିନ୍ତେ

Couplet 22

ବନ୍ଧୁଙ୍କ ଶୋକ ଶାନ୍ତ କରିସୁଭଦ୍ରା ପ୍ରିୟକାମେ ହରି

Couplet 23

ହସ୍ତିନାପୁରେ ହୃଷୀକେଶଭାବେ ବଞ୍ଚିଲେ କେତେ ମାସ

Couplet 24

ଦ୍ୱାରକା ଗମନେ ଉଦ୍ଯୋଗୀଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ମାଗି

Couplet 25

ଜଣ ଜଣକେ କରି କୋଳସୁହୃଦ-ପ୍ରେମ-ବାକ୍ୟେ ଭୋଳ

Couplet 26

ରଥେ ବସିଲେ ବନମାଳୀତୁଲେ ସକଳ ବନ୍ଧୁ ମିଳି

Couplet 27

କୃଷ୍ଣା ସୁଭଦ୍ରା କୁନ୍ତୀସୁତେରାଜାଏ ଆସିଥିଲେ ଯେତେ

Couplet 28

ଗାନ୍ଧାରୀ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ମେଳେଯୁଯୁସୁ ଗଉତମ ତୁଲେ

Couplet 29

ଧୌମ୍ୟ ସଙ୍ଗତେ ଭୀମ ଗଲାଉତ୍ତରା ନାରୀ ସଙ୍ଗେ ଥିଲା

Couplet 30

କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନମିଲା ଅନ୍ତରେପ୍ରବେଶ କଲା ଅନ୍ତଃପୁରେ

Couplet 31

କୃଷ୍ଣ ବିରହେ ମନଛନ୍ନସହି ନ ପାରି ହତଜ୍ଞାନ

Couplet 32

କୃଷ୍ଣର ଭାବେ ଭାବ ବଢ଼ିତା ସଙ୍ଗ କେ ପାରିବ ଛାଡ଼ି

Couplet 33

ଯାହାର ଯଶ ଗୁଣ କର୍ଣ୍ଣେନିରତେ ଭାବୁଥାନ୍ତି ମନେ

Couplet 34

ନ ଦେଖି ତାର ପଦ୍ମମୁଖକାହିଁ ଲଭିବେ ଆତ୍ମସୁଖ

Couplet 35

ନିରତେ କରନ୍ତି ଦର୍ଶନସ୍ନେହ ନିର୍ଭରେ ଆଲିଙ୍ଗନ

Couplet 36

କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କହନ୍ତି ବଚନଆବୋରି ଶୟନ ଭୋଜନ

Couplet 37

ଏ ରୂପେ ଚିତ୍ତବୃିରରି ଦେଇଚକ୍ଷୁ ପିଞ୍ଛଡ଼ା ନ ଚଳଇ

Couplet 38

ତାହାର ସ୍ନେହେ ବଦ୍ଧ ହୋଇତା ତହୁଁ ଅନ୍ୟେ ଚିତ୍ତ ନାହିଁ

Couplet 39

ପୁରୁ ବାହାର ହୋନ୍ତେ ହରିବିକଳେ ଯେତେ ପୁରନାରୀ

Couplet 40

ଚକ୍ଷୁ ବୁଜିଲେ ଭାବଭରେରୋମାଞ୍ଚତନୁ ଅଶ୍ରୁଝରେ

Couplet 41

କୁଣ୍ଠିତ କଣ୍ଠେ ବାକ୍ୟ କହିବୋଲନ୍ତି ଏକୁ ଆରେ ଚାହିଁ

Couplet 42

ଦ୍ୱାରକା ଗଲେ ଭାବଗ୍ରାହୀଆମ୍ଭର ସୁଖଲେଶ କାହିଁ

Couplet 43

ମୃଦଙ୍ଗ ଶଙ୍ଖ ଭେରୀ ବୀଣାଘଣ୍ଟ ଦୁନ୍ଦୁଭି ନିଘୋଷଣା

Couplet 44

ସେ କୁରୁରାଜ୍ୟେ ଯେତେ ନାରୀକୃଷ୍ଣ ବିଚ୍ଛେଦେ ତନୁ ଘାରି

Couplet 45

ଜଗତୀ ଅ…ଟ୍ଟାଳୀ ଆରୋହୀପୁଷ୍ପବିଞ୍ଚନ୍ତି କୃଷ୍ଣ ଚାହିଁ

Couplet 46

କୃଷ୍ଣର ଶିରେ ଶ୍ୱେତଛତ୍ରରତ୍ନ କାଞ୍ଚନେ ସୁଘଟିତ

Couplet 47

ଆନନ୍ଦେ ଘେନି ମନତୋଷେଅର୍ଜୁନ ଗୋବିନ୍ଦର ପାଶେ

Couplet 48

ବାମ ଦକ୍ଷିଣ ପାଶେ ଟେକିବ୍ୟଜନ ଉଦ୍ଧବ ସାତ୍ୟକି

Couplet 49

ଚାମର ହସ୍ତେ ପୁଣି ବିଞ୍ଚିକୃଷ୍ଣେ କର୍ପୂରଧୂଳି ସିଞ୍ଚି

Couplet 50

ଦେବେ କୁସୁମ ବରଷନ୍ତିମାର୍ଗେ ବିଜୟ ଯଦୁ ପତି

Couplet 51

ବ୍ରାହ୍ମଣେ ମିଳି କୃଷ୍ଣ ଆଗେସୁସ୍ୱରେ ସାମଗାନ ରଙ୍ଗେ

Couplet 52

ଆଶିଷ ଅର୍ଥେ ବେଦବାଣୀହୃଦେ ନମନ୍ତି ଚକ୍ରପାଣି

Couplet 53

ନିର୍ଗୁଣ ଗୁଣ ଯାର ଦେହୀଭାବ ଅଭାବ ଯାର ନାହିଁ

Couplet 54

ବିପ୍ର ସମୂହ ଅନ୍ୟେ ଅନ୍ୟେଆଶିଷ ଦେଲେ ତୋଷ ମନେ

Couplet 55

କୌରବପୁର ନାରୀଙ୍କରସେ ସର୍ବସୁଖ ମନୋହର

Couplet 56

ଉତ୍ତମ ଶ୍ଳୋକେ ଚିତ୍ତ ଯାରଅନ୍ୟୋଽନ୍ୟେ କରନ୍ତି ବିଚାର

Couplet 57

ସେ ହରି ପୁରୁଷ ପୁରାଣଆତ୍ମାକୁ ଆତ୍ମାରେ ନିର୍ମାଣ

Couplet 58

କରି ସକଳ ଦେହେ ବସେରହଇ ଏକ ଅବଶେଷେ

Couplet 59

ଗୁଣତ୍ରିତୟେ ଏ ଜଗତମାୟାରେ କରେ ଆତଯାତ

Couplet 60

ଆତ୍ମାରେ ଆତ୍ମାଭାବ ବହେସକଳଶକ୍ତି ଘେନି ରହେ

Couplet 61

ଦିବସ ଅନ୍ତେ ପ୍ରାଣୀ ଦେହେନିଦ୍ରା ଯେସନେ ସର୍ବ ମୋହେ

Couplet 62

ପୁଣି ଉଠନ୍ତି ରାତ୍ରି ଅନ୍ତେବିଷୟ ଧ୍ୟାନ ଅବିରତେ

Couplet 63

ଯାହାର ନିଜ ବୀର୍ଯ୍ୟବଳେପ୍ରକୃତି ପ୍ରସରେ ଶୟଳେ

Couplet 64

ଜୀବର ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗ କରିବିହରେ ନାନାରୂପ ଧରି

Couplet 65

ଏମନ୍ତେ ସଞ୍ଚରେ ଜଗତଶାସ୍ତ୍ର କରଇ ଆତଯାତ

Couplet 66

ଯାହାର ପାଦ ଆଶ୍ରେ କରିଜିତଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ

Couplet 67

ନିର୍ମଳ ଆତ୍ମାରେ ନିଶ୍ଚଳେଦେଖନ୍ତି ଭକ୍ତି ଯୋଗବଳେ

Couplet 68

ତାହାଙ୍କ ହୃଦେ ପ୍ରକାଶଇସକଳ କଳୁଷ ନାଶଇ

Couplet 69

ଯାର ମହିମା ମୁନିଗଣେଆଗମ ନିଗମ ପ୍ରମାଣେ

Couplet 70

ଏକୁ ଆରେକ କଥା କହିବଞ୍ଚନ୍ତି ଯାର ପାଦ ଧ୍ୟାୟି

Couplet 71

ଯେ ଏକ ଈଶ ଲୀଳା କରିପ୍ରକୃତି ସଙ୍ଗତେ ବିହରି

Couplet 72

ସୃଷ୍ଟି କରିଣ ପୁଣି ପାଳେଈଶ୍ୱର ରୂପେ ଅନ୍ତଃ କରେ

Couplet 73

ସେ ଦୋଷ ନ ଲାଗେ ତାହାରନଳିନୀ ଦଳେ ଯେହ୍ନେ ନୀର

Couplet 74

ସେହି ଏ ଆମ୍ଭ ଦୃଷ୍ଟି ପଥେଦେଖ ଗୋ ସଖି ଅଛି ରଥେ

Couplet 75

ଦୁଷ୍ଟ କ୍ଷତ୍ରିୟେ ଯେତେବେଳେଅଧର୍ମେ ଗ୍ରାସନ୍ତି ଶୟଳେ

Couplet 76

ସେ ହରି ସତ୍ତ୍ୱଗୁଣ ଧରିନାନା ଶରୀରେ ଅବତରି

Couplet 77

ଯଶ ବିସ୍ତାରି ଦୟା ସଙ୍ଗେସୁଖେ ବିହରେ ଯୁଗେଯୁଗେ

Couplet 78

ଯାହାର ଅଂଶ ଅବତାରେଯାଦବକୁଳ ଏ ସଂସାରେ

Couplet 79

ପୁରୁଷଉତ୍ତମ ଶ୍ରୀପତିଯେଣୁ ଯାଦବେ ଉତପତ୍ତି

Couplet 80

ରଜନୀ ଅନ୍ତେ ନରଲୋକେନାମ ଧରନ୍ତି ପୁଣ୍ୟଶ୍ଳୋକେ

Couplet 81

ଯାର ନିବାସ ମଧୁବନତେଣୁ ସ୍ୱଭାବେ ପୁଣ୍ୟତମ

Couplet 82

ଏ ଯେ ଦ୍ୱାରକା ତ୍ରିଅକ୍ଷରଅପାର ପୁଣ୍ୟ ଯଶସ୍କର

Couplet 83

ଯହିଁ ସକଳ ପ୍ରଜାଜନକୃଷ୍ଣର ହସିତ ବଦନ

Couplet 84

ନିଗମ ବାକ୍ୟ ଯାହା ଘୋଷିଦେଖନ୍ତି ନିଜଦ୍ୱାରେ ବସି

Couplet 85

ସାତ୍ୱିକଭାବେ ବିପ୍ରଗଣେଯାର ଚରଣ ଅନୁକ୍ଷଣେ

Couplet 86

ଯମ ନିୟମ ବ୍ରତ ସ୍ନାନଯଜ୍ଞ ତପସ୍ୟା ମହାଦାନ

Couplet 87

ସଙ୍କଳ୍ପ କରି ଦକ୍ଷହସ୍ତେତର୍ପଣ କରୁଥାନ୍ତି ନିତ୍ୟେ

Couplet 88

କୃଷ୍ଣର ଯେତେ ପତ୍ନୀଗଣସେ ତ ସ୍ୱଭାବେ ଭାଗ୍ୟବାନ

Couplet 89

ସଙ୍କଳ୍ପ କରି ଜନ୍ମାନ୍ତରେତାହାଙ୍କୁ ଲଭିଛନ୍ତି ବରେ

Couplet 90

ଯାର ଅଧର ମଧୁରସେଗୋକୁଳ ଗୋପୀଏ ହରଷେ

Couplet 91

ନିତ୍ୟେ ପିବନ୍ତି ଚକ୍ଷୁଦ୍ୱାରେତନୁ ଅତନୁ ଶର ଘାରେ

Couplet 92

ରୁକ୍ମିଣୀ ସ୍ୱୟମ୍ବର କାଳେସଭାର ମଧ୍ୟେ ନୃପ ମେଳେ

Couplet 93

କୃଷ୍ଣ ବିଷୟେ ଯେତେ ବାଦୀକ୍ଷତ୍ରିୟ ଶିଶୁପାଳ ଆଦି

Couplet 94

ତାହାଙ୍କ ଦର୍ପ ନାଶ କରିନାରକାପୁରୁ କନ୍ୟା ହରି

Couplet 95

ସେ ବଧୂଜନେ ତାର ସଙ୍ଗେଖଟନ୍ତି ସଉଭାଗ୍ୟ ରଙ୍ଗେ

Couplet 96

ତାର କଟାକ୍ଷେ ବଶ ହୋଇନିଶ୍ଚଳ ଚିତ୍ତେ ରୂପ ଧ୍ୟାୟି

Couplet 97

ନିରତେ କୃଷ୍ଣ ଘେନି ଘରେପ୍ରେମେ ସେବନ୍ତି ତା ପୟରେ

Couplet 98

ପାରିଜାତକ ଆଦି ଦାନଦେଇ ଆନନ୍ଦ ତାଙ୍କ ମନ

Couplet 99

କରିଣ ପ୍ରଭୁ ଭାବଗ୍ରାହୀତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗ ନ ଛାଡ଼ଇ

Couplet 100

କୁରୁମଣ୍ତଳ ବଧୂଜନେଏକାନ୍ତ ବାଣୀ ଅନ୍ୟୁ ଅନ୍ୟେ

Couplet 101

ସ୍ମିତ ଇକ୍ଷଣେ ତାହା ଜାଣିରଥେ ଚଳିଲେ ଚକ୍ରପାଣି

Couplet 102

କୃଷ୍ଣର ସ୍ନେହ ମନେ ଧରିପାଣ୍ତବେ ଘେନି ସୈନ୍ୟ ଚାରି

Couplet 103

ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଭୟ ଚିତ୍ତେ ଚିନ୍ତିକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଆବୋରି ଚଳନ୍ତି

Couplet 104

କେତେ ହେଁ ଦୂରେ ଭାବଗ୍ରାହୀପାଣ୍ତବମାନଙ୍କୁ ରୁହାଇ

Couplet 105

ଉଦ୍ଧବ ଆଦି ପ୍ରିୟ ସଙ୍ଗେଚଳିଲେ ନିଜ ପୁର ମାର୍ଗେ

Couplet 106

କୁରୁ ଜାଙ୍ଗଳ ଦେଶ ଜିଣିପାଞ୍ଚାଳ ଦେଶ ଶୂରସେନୀ

Couplet 107

ଯମୁନା ଦେଶ ବ୍ରହ୍ମାବର୍ତ୍ତମତ୍ସ୍ୟନଗର ସାରସ୍ୱତ

Couplet 108

ମରୁଧନ୍ୱନ ସଉବୀରଆଭୀରପୁରୀ ଯେ ଅପର

Couplet 109

ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଆଦି ଦେଶ ଯେତେଜିଣି ଗମିଲେ ନିଜ ରଥେ

Couplet 110

ସେ ଦେଶେ ଯେତେ ପ୍ରଜାଜନେସଂଭ୍ରମେ କୃଷ୍ଣ ଦରଶନେ

Couplet 111

ଅନେକ ଉପାୟନ ହସ୍ତେନିବେଦି କୃଷ୍ଣପାଦଗତେ

Couplet 112

ଏମନ୍ତେ ଦ୍ୱାରକା ଅଗ୍ରତେମିଳିଲେ ଦିନକର ଅସ୍ତେ

Couplet 113

ସେ ହରି ଚରଣ ପଙ୍କଜେକିଙ୍କର ଜଗନ୍ନାଥ ଭଜେ