Adhyaya 7

Couplet 1

ଏମନ୍ତେ ଶୁକ ମୁଖୁ ଶୁଣିଶୌନକ ଆଦି ସର୍ବ ମୁନି

Couplet 2

ସୂତମୁନିଙ୍କ ମୁଖ ଚାହିଁପୁଣି ପୁଚ୍ଛନ୍ତି ଭାବ ବହି

Couplet 3

ବ୍ୟାସଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଗଙ୍ଗାକୂଳେନାରଦ ଗଲେ ଯେତେବେଳେ

Couplet 4

ଚିତ୍ତେ ସଂଶୟ ଯେତେ ଥିଲାନାରଦବାକ୍ୟେ ଦୂର ହେଲା

Couplet 5

ସେ ସର୍ବଗୁଣେ ଅଧିକାରୀନାରଦବାକ୍ୟ ଚିତ୍ତେ ଧରି

Couplet 6

ପୁଣି କି କଲେ ପୁଣ୍ୟଦେହାକହ ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ଯେବେ ଦୟା

Couplet 7

ଏମନ୍ତେ ମୁନିଙ୍କ ପ୍ରଶନେକୃଷ୍ଣମହିମା ଶୁଣି କର୍ଣ୍ଣେ

Couplet 8

ସୂତ କହନ୍ତି ତୋଷ ଚିତ୍ତେମୁନିଜନଙ୍କର ଅଗ୍ରତେ

Couplet 9

ସେ ବ୍ରହ୍ମନଦୀର ପଶ୍ଚିମେଆଶ୍ରମ ଶମ୍ୟାପ୍ରାସ ନାମେ

Couplet 10

ଯହିଁ ଅଶେଷ ମୁନିଜନଏଣୁ ଅନେକ ଯଜ୍ଞସ୍ଥାନ

Couplet 11

ମଧ୍ୟେ ବଦରୀ ନାମେ ବନବ୍ୟାସଙ୍କ ନିୟତ ଆଶ୍ରମ

Couplet 12

ସେ ବନେ ସରସ୍ୱତୀଜଳେସ୍ନାହାନ ସାରି ପ୍ରାତଃକାଳେ

Couplet 13

କୃଷ୍ଣମହିମା ଚିନ୍ତି ମନେମୁନି ବସିଲେ ଯୋଗଧ୍ୟାନେ

Couplet 14

ନିର୍ମଳ ମନେ ଧ୍ୟାନ କରିତକ୍ଷଣେ ପ୍ରଭୁ ନରହରି

Couplet 15

ମାୟା ସହିତେ ହେଲେ ଦୃଶ୍ୟଯେ ପୂର୍ବପୁରାଣପୁରୁଷ

Couplet 16

ଯେ ମାୟା ତ୍ରିଗୁଣେ ଜଡ଼ିତଅଜ୍ଞାନ ପଥେ ମୋହଗ୍ରସ୍ତ

Couplet 17

ଅସତ୍ୟ ସତ୍ୟ ପ୍ରାୟେ ମଣେଆତ୍ମାର ଗତି ନ ପ୍ରମାଣେ

Couplet 18

ତେଣୁ ସେ ଜନ୍ମାଦି ଅନର୍ଥଜୀବକୁ ହୁଅଇ ପ୍ରାପତ

Couplet 19

ତାହାକୁ ଉଦ୍ଧରିବା ଅର୍ଥେକୃଷ୍ଣଭକତି ଯୋଗପଥେ

Couplet 20

ରଚିଲେ ଭାଗବତବାଣୀଏ ଜୀବ ତରେ ଯାହା ଶୁଣି

Couplet 21

ଭକତି ଲଭେ କୃଷ୍ଣପାଦେନ ପଡ଼େ ଶୋକ ମୋହ ବାଦେ

Couplet 22

ସଂହିତା ଛଳେ ହରିବାଣୀଶୁକ ମୁନିଙ୍କି ଘରେ ଆଣି

Couplet 23

ସ୍ୱଭାବେ ତାଙ୍କ ନିଜ ସୁତହରଷେ ଦେଲେ ଭାଗବତ

Couplet 24

ବଶେଷେ ଗୋବିନ୍ଦ ପ୍ରସନ୍ନେମାୟା ନ ଲାଗେ ତାଙ୍କ ମନେ

Couplet 25

ଏମନ୍ତେ ସୂତପ୍ରଶ୍ନଶୁଣିମୁନି ସକଳେ ମନେ ଗୁଣି

Couplet 26

ମନେ ସଂଶୟ ଖେଦ ବହିକହନ୍ତି ସୂତ ମୁଖ ଚାହିଁ

Couplet 27

ମାୟା ନ ଲାଗେ ଯାର ଚିତ୍ତେକି ପ୍ରୟୋଜନ ତାର ଗ୍ରନ୍ଥେ

Couplet 28

ଶୁକ ସ୍ୱଭାବେ ଆତ୍ମାରାମତାହାଙ୍କ ଗ୍ରନ୍ଥେ କିବା ଶ୍ରମ

Couplet 29

କାହାର ଅର୍ଥେ ବ୍ୟାସସୁତଅଭ୍ୟାସ କଲେ ଭାଗବତ

Couplet 30

ନିର୍ଲେପ ଯୋଗୀ ସେ ଯୁଗତେସଂଶୟ ଲାଗେ ଆମ୍ଭ ଚିତ୍ତେ

Couplet 31

ଶୁଣି ସଂଶୟ ମୁନିକଥାକହନ୍ତି ସୂତ ବ୍ରହ୍ମବେତ୍ତା

Couplet 32

ସ୍ୱଭାବେ ମୁନିଙ୍କର ଚିତ୍ତଗ୍ରନ୍ଥରେ ନୁହଇ ଗ୍ରନ୍ଥିତ

Couplet 33

ତଥାପି ଅକିଞ୍ଚନ ପଣେଭଜନ୍ତି ଗୋବିନ୍ଦଚରଣେ

Couplet 34

ଯେଣୁ ସକଳ ଭୂତେ ହରିପରମ ଆତ୍ମା ରୂପେ ପୂରି

Couplet 35

ତେଣୁ ଭକତି ଅତିରେକେକହନ୍ତି ଏକକୁ ଆରେକେ

Couplet 36

ସେ ଶୁକମୁନି ଶୁଦ୍ଧଚେତାନିତ୍ୟେ ଅଭ୍ୟାସେ କୃଷ୍ଣକଥା

Couplet 37

ଭକତଜନ ପ୍ରିୟ ଅର୍ଥେଯାହାର ଜନ୍ମ ଏ ଜଗତେ

Couplet 38

ଏବେ ହୋ ଶୁଣ ବିପ୍ରଜନେହରି ଚରିତ ଅବଧାନେ

Couplet 39

ଭକତ ପରୀକ୍ଷିତ କଥାପଣ୍ତୁନନ୍ଦନଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା

Couplet 40

କୁରୁ ପାଣ୍ତବ ଯୁଦ୍ଧ ଅନ୍ତେବୀରେ ଗମିଲେ ବୀରପଥେ

Couplet 41

ଭୀମସେନର ଗଦା ବାଜିଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନର ଜାନୁ ଭାଜି

Couplet 42

ପଳାଇ ଗଲା ପ୍ରାଣ ଡରେଲୁଚିଲା ବ୍ୟାସ-ସରୋବରେ

Couplet 43

ଏମନ୍ତେ ହୋଇଲା ରଜନୀଜଳେ ଭାଳଇ ଭୟ ଘେନି

Couplet 44

କାନ୍ଦଇ ଜୀବନ ବିକଳେଦ୍ରୋଣନନ୍ଦନ ଦେଖି କୂଳେ

Couplet 45

ବୋଲଇ ରାଜା ମୁଖ ଚାହିଁମୋତେ ଯେ ନ ବରିଲୁ ତୁହି

Couplet 46

ଯୁଦ୍ଧେ ସକଳ ବୀର ମାରିଏ ଭୂମି ଅପାଣ୍ତବା କରି

Couplet 47

ତୋତେ ବସାନ୍ତି ରାଜକୁଳେଅଖଣ୍ତ ଅବନୀ ମଣ୍ତଳେ

Couplet 48

ଶୁଣି ବୋଲଇ ନୃପବରଏବେ ହୋ ଅପାଣ୍ତବା କର

Couplet 49

ଏବେ ବରିଲି ସେନାପତିଫେଡ଼ ତୁ ମୋହର ଦୁର୍ଗତି

Couplet 50

ଏମନ୍ତ କହି ଅନ୍ଧବଳାତାହାର ହସ୍ତେ ଜଳ ଦେଲା

Couplet 51

ଦ୍ରୋଣ କୁମର ବେଗେ ଉଠିଧନୁ ଧଇଲା ଦୃଢ଼ମୁଷ୍ଠି

Couplet 52

ମନ୍ତ୍ରିଣ ନାରାଚ ପେଷିଲାପାଣ୍ବତ ଶିବିରେ ପଡ଼ିଲା

Couplet 53

ଦ୍ରୌପଦୀ ପାଞ୍ଚ ଯେ କୁମରେଶୋଇଣ ଥିଲେ ଅନ୍ତଃପୁରେ

Couplet 54

ପଡ଼ି କାଟିଲା ତାଙ୍କ ଶିରଶବଦ କଲା ମହାଘୋର

Couplet 55

ଶୁଣି କମ୍ପିଲେ ଦିଗପାଳେପୂରିଲା ଭୂମି ଅନ୍ତରାଳେ

Couplet 56

ଅତି ନିନ୍ଦିତ କର୍ମ କଲାଦଇବ ବଶେ ଦ୍ରୋଣବଳା

Couplet 57

ଦ୍ରୌପଦୀ ଶୟନ ଉପେକ୍ଷିପୁତ୍ର ମରଣ ଦୁଃଖେ ଦୁଃଖୀ

Couplet 58

ବିକଳେ କରଇ ରୋଦନତା ପାଶେ ମିଳିଲେ ଅର୍ଜୁନ

Couplet 59

ଅନେକ ଶାନ୍ତି ବାକ୍ୟ କହିବୋଲେ ଦ୍ରୌପଦୀ ମୁଖ ଚାହିଁ

Couplet 60

ଦ୍ରୋଣ କୁମର ଶିର ବାଣେକାଟି ସ୍ଥାପିବି ତୋ ଚରଣେ

Couplet 61

ତେବେ ହରିବି ତୋର ଶୋକତୁ ଏବେ ସ୍ଥିର ଚିତ୍ତେ ଦେଖ

Couplet 62

ସେ ବ୍ରହ୍ମବନ୍ଧୁ ଆତତାୟୀତାହାର ବଧେ ଦୋଷ ନାହିଁ

Couplet 63

ଏମନ୍ତେ ମଧୁର ବଚନେଶାନ୍ତି କରାଇ ତାର ମନେ

Couplet 64

ଯାର ସାରଥି ଭଗବାନକେ ତାରେ କରେ ଅପମାନ

Couplet 65

ଗାଣ୍ତୀବ ଧନୁ ଧରି ହସ୍ତେବସିଲା କପିଧ୍ୱଜ ରଥେ

Couplet 66

ବେଗେ ଧାଇଁଲା ସଜହୋଇଦେବେ ଗଗନେ ଛନ୍ତି ଚାହିଁ

Couplet 67

ଅର୍ଜୁନ ଦେଖି ଦ୍ରୋଣ ବଳାକାତରେ ହୃଦୟ କମ୍ପିଲା

Couplet 68

ବାଳକ ବଧେ ଛନ୍ନ ମନେପଳାଇ ଜୀବନ ରକ୍ଷଣେ

Couplet 69

ବେଗେ ପଳାଇ ଭୂମିଗତେପଶିଲା ଗହନ ବନସ୍ତେ

Couplet 70

ପୁଣି ପଳାଇ ଘୋର ବନେଅନ୍ଧକ ରୁଦ୍ର ଡରେ ଯେହ୍ନେ

Couplet 71

ତାରେ ରକ୍ଷକ କେହି ନାହିଁଶ୍ରମେଣ ଅଶ୍ୱ ନ ଚଳଇ

Couplet 72

ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷଣେ ଦ୍ରୋଣସୁତମନେ ସୁମରି ବ୍ରହ୍ମଅସ୍ତ୍ର

Couplet 73

ତକ୍ଷଣେ ଜଳେ ସ୍ନାନ କରିବ୍ରହ୍ମଶିରାକୁ ହସ୍ତେ ଧରି

Couplet 74

ସଂହାର ନ ଜାଣେ ତାହାରେପେଷିଲା ଅର୍ଜୁନ ଉପରେ

Couplet 75

ସ୍ୱଭାବେ ବ୍ରହ୍ମଶିରା ନାମତେଜେ ବିରାଜେ ରବି ସମ

Couplet 76

ତାର ପ୍ରଚଣ୍ତ ତେଜ ଚାହିଁକମ୍ପଇ ଅର୍ଜୁନର ଦେହୀ

Couplet 77

ବ୍ରହ୍ମ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଭୟ କଲାଗୋବିନ୍ଦ ମୁଖକୁ ଚାହିଁଲା

Couplet 78

ପଡ଼ି ଅଭୟ ପାଦତଳେବୋଲଇ ଜୀବନ ବିକଳେ

Couplet 79

ହେ କୃଷ୍ଣ କୃଷ୍ଣ ଯୋଗେଶ୍ୱରଶରଣଜନଙ୍କ ସୋଦର

Couplet 80

ସଂସାର ଅନଳ ଦହନେଡରେ ସ୍ମରନ୍ତି ତୋତେ ଜନେ

Couplet 81

ତାହାଙ୍କୁ ଦେଉ ମୋକ୍ଷ ଗତିଅଭୟ ବ୍ରହ୍ମେ ସେ ପଶନ୍ତି

Couplet 82

ଆଦିପୁରୁଷ ନିରଞ୍ଜନପ୍ରକୃତି ପରେ ତୋ ବିଶ୍ରାମ

Couplet 83

ସ୍ୱରୂପେ ମାୟାକୁ ସଂହରୁକୈବଲ୍ୟ ରୂପେ ତୁ ବିହରୁ

Couplet 84

ଏଣୁ ତୋହର ଗତି ମୁହିଁମାୟାର ବଳେ ନ ଜାଣଇ

Couplet 85

ଏ ଜୀବଲୋକେ ଘୋରମାୟାତୁଟଇ ଯାରେ କରୁ ଦୟା

Couplet 86

ଏଯେ ତୋହର ଅବତାରଖଣ୍ତିବ ଅବନୀର ଭାର

Couplet 87

ତୋରେ ଶରଣ ଯେ ପଶଇସଂସାର ତାକୁ ନ ଲାଗଇ

Couplet 88

ଏଣୁ ମୋହର ଗତି ତୁହିତୋ ମାୟାବଳ ମୁଁ ଜାଣଇ

Couplet 89

ଏ ଯେ ଆସଇ ବ୍ରହ୍ମଶରତେଜେ ଆଚ୍ଛାଦି ତିନିପୁର

Couplet 90

ସ୍ୱଭାବେ ପ୍ରଚଣ୍ତ ଦାରୁଣଦେଖି କମ୍ପଇ ମୋର ପ୍ରାଣ

Couplet 91

କହ କି କରିବି ଗୋସାଇଁତୋ ତହୁଁ ଆନଗତି ନାହିଁ

Couplet 92

ଅର୍ଜୁନ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ହସିକହନ୍ତି ପ୍ରଭୁ ବ୍ରହ୍ମରାଶି

Couplet 93

ଜୀବନ ଡରେ ଦ୍ରୋଣ ବଳାଅତିମାନୁଷ କର୍ମ କଲା

Couplet 94

ମନ୍ତ୍ର ନ ଜାଣଇ ସଂହାରେବେଗେ ପେଷିଲା ପ୍ରାଣଡରେ

Couplet 95

ଏହା ନିବାରେ ଶସ୍ତ୍ର ନାହିଁକେହି ନ ଜାଣେ ଦେହ ବହି

Couplet 96

ତୁ ତ ସକଳ ଶାସ୍ତ୍ର ଜାଣୁଚଞ୍ଚଳ ଚିତ୍ତେ ନ ପ୍ରମାଣୁ

Couplet 97

ଏ ବ୍ରହ୍ମଶସ୍ତ୍ର ତେଜ ଘୋରତୁ ବ୍ରହ୍ମଶସ୍ତ୍ରେଣ ନିବାର

Couplet 98

ଶୁଣି ଗୋବିନ୍ଦ ମୁଖୁ ବାଣୀଅର୍ଜ୍ଜୁନ ମନେ ମନେ ଗୁଣି

Couplet 99

ତକ୍ଷଣେ ଆଚମନ କଲାକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମନେ ସୁମରିଲା

Couplet 100

ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ତହୁଁ ଅଛି ଜାଣିଭାବେ କହିଲେ ଚକ୍ରପାଣି

Couplet 101

ବ୍ରହ୍ମଶରକୁ ବ୍ରହ୍ମଶରମନ୍ତ୍ରି ପେଷିଲା ବୀରବର

Couplet 102

ଗଗନ ମଧ୍ୟେ ବେନି ଶରେଭୂମି କମ୍ପଇ ଥରହରେ

Couplet 103

ଅର୍କ ଅନଳ ପ୍ରାୟ ଦିଶିବେଢ଼ିଲେ ଦଶଦିଗ ଗ୍ରାସି

Couplet 104

ସେ ବେନି ଶସ୍ତ୍ର ତେଜରାଶିପ୍ରଳୟାନଳ ପ୍ରାୟ ଦିଶି

Couplet 105

ଦହିବା ପ୍ରାୟ ତ୍ରିଭୁବନଦେଖି ଡରିଲେ ସର୍ବଜନ

Couplet 106

ତେଜେ ତାପିତ ତ୍ରିଭୁବନତା ଦେଖି ତକ୍ଷଣେ ଅର୍ଜୁନ

Couplet 107

କୃଷ୍ଣ ବୋଇଲେ ଶୁଣ ବୀରଅସ୍ତ୍ରେ ସେ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ସଂହାର

Couplet 108

ଯହୁଁ କହିଲେ ଚକ୍ରପାଣିତକ୍ଷଣେ ସଂହାରିଲା ଆଣି

Couplet 109

ରଥୁ ଓହ୍ଲାଇ ମହାରୋଷେଧଇଲା ଅଶ୍ବତ୍ ଥାମା କେଶେ

Couplet 110

ପ୍ରଚଣ୍ତ ରୋଷେ ଶିରଝୁଣିଆକର୍ଷି ପାଡ଼ିଲା ଧରଣୀ

Couplet 111

କର ଚରଣ ତନୁ ଛନ୍ଦେବେଗେ ବାନ୍ଧିଲା ମାଲ ବନ୍ଧେ

Couplet 112

ବରୁଣ ପାଶକୁ ସୁମରିପଶୁଙ୍କ ପ୍ରାୟ ବନ୍ଦୀ କରି

Couplet 113

ଅର୍ଜ୍ଜୁନ ମନେ ଦୟା ବହିରାଜସଦନେ ନେବା ପାଇଁ

Couplet 114

ରଥର ଦଣ୍ତେ ବାନ୍ଧେ ଆଣିଦେଖି ବୋଲନ୍ତି ଚକ୍ରପାଣି

Couplet 115

ଏ ବ୍ରହ୍ମବନ୍ଧୁ ବତ୍ସଦ୍ରୋହୀଏହାକୁ ଦଣ୍ତେ ହେଁ ନ ଥୋଇ

Couplet 116

ମନେ ତୁ ଅନ୍ୟ ନ ବିଚାରବେଗେ ଏହାର ପ୍ରାଣ ହର

Couplet 117

ନିେର୍ଦୋଷ ବାଳକ ଶୟନେଥିଲେଯେ ନିଦ୍ରିତ ଲୋଚନେ

Couplet 118

ଏ ନାଶ କଲା ତାଙ୍କ ପ୍ରାଣଏବେ କହିବା ପାର୍ଥ ଶୁଣ

Couplet 119

ମତ୍ତ ପ୍ରମତ୍ତ ଉନମତ୍ତବାଳ ବନିତା ନିଦ୍ରାଗତ

Couplet 120

ଶରଣାଗତ ରଥହୀନସଙ୍କଟେ ଦେଖି ରିପୁଜନ

Couplet 121

ଏହାଙ୍କୁ ବଧ ଯେ କରନ୍ତିଜୀବନ ଥାଉଁ ସେ ମରନ୍ତି

Couplet 122

ପର ଜୀବନ ମାରି ଆଣିଆତ୍ମାକୁ ପୋଷନ୍ତି ଯେ ପ୍ରାଣୀ

Couplet 123

ତାଙ୍କୁ ମାରନ୍ତେ ବହୁ ପୁଣ୍ୟବେଦେ କହନ୍ତି ବିପ୍ରଜନ

Couplet 124

ତୁ ଯେ ଦ୍ରୌପଦୀ ଆଗେ ରହିପ୍ରତିଜ୍ଞା କଲୁ ଗର୍ବ ବହି

Couplet 125

ବୋଇଲୁ ନ କାନ୍ଦ ସୁନ୍ଦରିତୋର ରିପୁକୁ ମୁହିଁ ଧରି

Couplet 126

ତାହାର ଶିର କାଟି ବେଗେସ୍ଥାପିବି ତୋର ପାଦଯୁଗେ

Couplet 127

ମୁହିଁ ଯେ ଶୁଣିଅଛି ଏହାଏବେ ରଖିଲୁ କରି ଦୟା

Couplet 128

ବେଗେ ଏହାର ପ୍ରାଣ ହରନିମିଷେ ବିଳମ୍ବ ନ କର

Couplet 129

ଏ ପାପୀ ଆତତାୟୀ ନରବାଳକ ହନ୍ତା ଏ ତୁମ୍ଭର

Couplet 130

ଯାହାର ଆଶ୍ରେ ଭୋଗ କଲାତାର ଅପ୍ରିୟ ଏ ଚିନ୍ତିଲା

Couplet 131

ଏଣୁ ଏ କୁଳପାଂଶୁ ପଣେନିତ୍ୟେ ବଞ୍ଚଇ ଘୋର ବନେ

Couplet 132

ଏମନ୍ତେ ଧର୍ମ ପରୀକ୍ଷାର୍ଥେକୃଷ୍ଣ କହିଲେ ନାନା ମତେ

Couplet 133

ଅର୍ଜୁନ ନ ଶୁଣଇ ତାହାଗୁରୁ ପୁତ୍ରକୁ କରି ଦୟା

Couplet 134

ଯଦ୍ୟପି ଅଟେ ପୁତ୍ରଦ୍ରୋହୀତଥାପି ବଧେ ଇଚ୍ଛା ନାହିଁ

Couplet 135

ତକ୍ଷଣେ ଉଠି ବୀର ପାର୍ଥବନ୍ଧନ କରି ଗୁରୁସୁତ

Couplet 136

ଦ୍ରୌପଦୀ ଆଗେ ନେଇ ଦେଲାତୋ ରିପୁ ସମ୍ଭାଳ ବୋଇଲା

Couplet 137

ନିନ୍ଦିତ କର୍ମେ ହୀନ ହୋଇବନ୍ଧନ ପଶୁ ପାଶେ ଦେହୀ

Couplet 138

ଦ୍ରୌପଦୀ ତାର ରୂପ ଚାହିଁତକ୍ଷଣେ ଚିତ୍ତେ ଦୟା ବହି

Couplet 139

ପୁତ୍ରଙ୍କ ରିପୁ ଏ ନିୟତସ୍ୱଭାବେ ଦ୍ରୋଣ-ଗୁରୁ-ସୁତ

Couplet 140

ଅନ୍ତରେ ନମସ୍କାର କଲାଅର୍ଜୁନ ମୁଖକୁ ଚାହିଁଲା

Couplet 141

ବୋଲଇ ବେନି କରଯୋଡ଼ିବନ୍ଧନ ଦିଅ ବେଗେ ଫେଡ଼ି

Couplet 142

ସ୍ୱଭାବେ ବିପ୍ର ଗୁରୁଜନବିଶେଷେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ନନ୍ଦନ

Couplet 143

ରହସ୍ୟ ଧନୁର୍ବେଦ ଗ୍ରାମବିସର୍ଗ ସଂହାର ସଂଯମ

Couplet 144

ସକଳ ଅସ୍ତ୍ର ଶସ୍ତ୍ର କଳାଯେ ଗୁରୁ ପଣେ ଶିଖାଇଲା

Couplet 145

ସେହିଟି ପୁତ୍ର ରୂପେ ଜାତଆତ୍ମାରୁ ଆପଣେ ସମ୍ଭୂତ

Couplet 146

ସ୍ୱାମୀର ତହୁଁ ଅର୍ଦ୍ଧେ ଘେନିଯୁକତେ ଏହାର ଜନନୀ

Couplet 147

ସ୍ୱାମୀର ସଙ୍ଗେ ସେ ନ ମଲାଯେଣୁ ଏ ପୁତ୍ର ତାର ଥିଲା

Couplet 148

ତୁମ୍ଭେ ଧର୍ମଜ୍ଞ ମହାଭାଗଏ ନୋହେ ତୁମ୍ଭ ଦଣ୍ତଯୋଗ୍ୟ

Couplet 149

ଏ ତୋର ଧର୍ମ ଗୁରୁକୁଳଏହାକୁ ଭଲେ ପ୍ରତିପାଳ

Couplet 150

ଏହାର ଗଉତମୀ ମାତାସୁପୁଣ୍ୟବତୀ ପତିବ୍ରତା

Couplet 151

ରୋଦନ ନ କରୁ ସେ ଶୋକେମୋହର ପ୍ରାୟେ ପୁତ୍ର ଦୁଃଖେ

Couplet 152

କ୍ଷତ୍ରିୟ ଯେବେ ମୂଢ଼ପଣେକୋପ ସମ୍ପାଦେ ବିପ୍ରଗଣେ

Couplet 153

ସେ କୋପେ ନିଜକୁଳ ଦହେଏଣୁ କେ ବିପ୍ର ମନ୍ୟୁ ସହେ

Couplet 154

ଦ୍ରୌପଦୀ ଧର୍ମ ନ୍ୟାୟ ବାଣୀହରଷେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଶୁଣି

Couplet 155

ଶୁଣି ନକୁଳ ସହଦେବସାତ୍ୟକି ଅର୍ଜୁନ ପାଣ୍ତବ

Couplet 156

ଗୋବିନ୍ଦ ଆଦି ଶୁଣି କରିକୁନ୍ତୀ ସହିତେ ଯେତେ ନାରୀ

Couplet 157

ମଉନେ କିଛି ନ ବୋଇଲେସେ ଧର୍ମ ଅନ୍ତରେ ଜାଣିଲେ

Couplet 158

ତାହାଙ୍କ ମଧ୍ୟେ ଭୀମସେନକଟାକ୍ଷେ ଅରୁଣ ଲୋଚନ

Couplet 159

କୋପେ ଅନାଇ କୃଷ୍ଣ ମୁଖେବୋଲନ୍ତି ଅତି ମନ ଦୁଃଖେ

Couplet 160

ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଖଡ଼ଗେ କାଟି ଶିରଏହାକୁ ନରକୁ ଉଦ୍ଧର

Couplet 161

କି ପ୍ରୟୋଜନ କିବା ଅର୍ଥେଏ ପାପୁ ତରିବ କେମନ୍ତେ

Couplet 162

ଶୟନେ ଶିଶୁବଧ କଲାସ୍ୱଭାବେ ଜିଉଁ ଜିଉଁ ମଲା

Couplet 163

ଦ୍ରୌପଦୀ ତୁଲେ ଚକ୍ରପାଣିଏ ଧର୍ମ ଭୀମ ମୁଖୁ ଶୁଣି

Couplet 164

ଅଳପ ହାସେ ଭାବଗ୍ରାହୀବୋଲନ୍ତି ଅର୍ଜୁନକୁ ଚାହିଁ

Couplet 165

ବ୍ରାହ୍ମଣ ବଧ ଯୋଗ୍ୟ ନୋହିଏହା ମୁଁ ଶାସ୍ତ୍ରେ ଅଛି କହି

Couplet 166

ଯେ ଆତତାୟୀ କର୍ମ କରେଅଧର୍ମ ମାର୍ଗେ ଶସ୍ତ୍ରଧରେ

Couplet 167

ଜୀବନ ଥାଉଁ ସେ ମରନ୍ତିଅନ୍ତେ ନରକ ପଥ ଚିନ୍ତି

Couplet 168

ମରଣ ଉଚିତ ଏହାରଏହାକୁ ରଖ ବୀରବର

Couplet 169

ଉଭୟ ବାକ୍ୟ ମୋର କରଯେ ଧର୍ମ ଉଚିତ ବେଭାର

Couplet 170

ଦ୍ରୌପଦୀ ପୁତ୍ର ଶୋକ ବେଳେତୁ ଯେ ବୋଇଲୁ ଅବହେଳେ

Couplet 171

ତୋହର ପୁତ୍ର ଶତ୍ରୁ ମାରିଶିର ଚରଣେ ପୂଜା କରି

Couplet 172

ଖଣ୍ତିବ ପୁତ୍ର ଶୋକ ତେବେମୋର ବଚନ କର ଏବେ

Couplet 173

ଶସ୍ତ୍ରେ ଏହାର ତେଜ ହରଜୀବନ ମୃତ୍ୟୁ ପ୍ରାୟେ କର

Couplet 174

ଶାସ୍ତି ଲାଞ୍ଛନେ ଏ ବିହରୁଏ ବିପ୍ର ଜୀବନେ ନ ମରୁ

Couplet 175

ଶୋକ ନ ଥାଉ କୃଷ୍ଣା ଚିତ୍ତେଏ କଥା କର ଭୀମ ହିତେ

Couplet 176

ଏକଥା ମୋର ସନମତଶୁଣି ଅର୍ଜୁନ କୃତକୃତ୍ୟ

Couplet 177

ତକ୍ଷଣେ ଉଠି କୋପଭରେତୀକ୍ଷ୍ଣ ଖଡ୍ ଗ ଧରି କରେ

Couplet 178

କେଶ ଧଇଲା ବାମ ହସ୍ତେମଣି ଯେ ଥିଲା ତାମ ମାଥେ

Couplet 179

ଖଡ଼ଗ ଧରି ଦୃଢ଼ମୁଷ୍ଟିମଣି ସହିତେ ଶିଖା କାଟି

Couplet 180

ଆଣି ଥୋଇଲା ବାହୁବଳେଦ୍ରୌପଦୀ ଦେବୀ ପାଦ ତଳେ

Couplet 181

ବନ୍ଧନ ତକ୍ଷଣେ ଫେଇଲାଦ୍ରୌପଦୀ ତା ମୁଖ ଚାହିଁଲା

Couplet 182

ବାଳକ ହତ୍ୟା ଦୋଷେ ହୀନମଳିନ ଦିଶେ ତା ବଦନ

Couplet 183

ମଣି ହରଣେ ତେଜ ଗଲାନଗରୁ ବେଗେ ପଳାଇଲା

Couplet 184

କେଶବପନ ଧନ ହରିତାହାକୁ ରାଜ୍ୟୁ ଦୂର କରି

Couplet 185

ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦଣ୍ତ ଏହି ମତେମରଣ ଲଭଇ ଜୀବନ୍ତେ

Couplet 186

ଦ୍ରୋଣ କୁମରେ ଶାସ୍ତି ଦେଇଜ୍ଞାତି ବାନ୍ଧବେ ରୁଣ୍ତ ହୋଇ

Couplet 187

ସର୍ବେ ଆତୁର ପୁତ୍ର ଶୋକେବାଳକ ଘେନି ଏକେ ଏକେ

Couplet 188

ଦହନ କଲେ ଦୁଃଖ ମନେଏବେ ହୋ ଶୁଣ ମୁନିଜନେ

Couplet 189

ସୁଜନ ହିତେ ଭାଗବତଭିଆଇ ରସମୟ ଗୀତ

Couplet 190

ପ୍ରଥମସ୍କନ୍ଧେ ହରିବାଣୀଶୁଣି ସଂସାରୁ ତର ପ୍ରାଣୀ

Couplet 191

ଅମୃତ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଚରିତକହଇ ଦାସ ଜଗନ୍ନାଥ