Adhyaya 18

Couplet 1

କହନ୍ତି ସୂତ ଶୁଦ୍ଧଚେତାଶୁଣ ସକଳ ବ୍ରହ୍ମବେତ୍ତା

Couplet 2

ଦ୍ରୋଣକୁମର ଶସ୍ତ୍ରାଘାତେଯେ ରାଜା ବଞ୍ଚି ଗର୍ଭଗତେ

Couplet 3

କୃଷ୍ଣର ଅନୁଗ୍ରହ ଭାବେନ ମଲା ଜନନୀର ଗର୍ଭେ

Couplet 4

ବ୍ରାହ୍ମଣ କୋପେ ଶାପ ଦେଲାତକ୍ଷକେ ମର ତୁ ବୋଇଲା

Couplet 5

ତେଣୁ ତକ୍ଷକ ତାକୁ ବଳେବେଗେ ଦଂଶିଲା ଗଙ୍ଗାଜଳେ

Couplet 6

ମରଣ ଜାଣି ମହୀପତିହୃଦେ ଚିନ୍ତିଲା ଯଦୁପତି

Couplet 7

ହରିମହିମା ପରିମାଣିବ୍ୟାସକୁମର ମୁଖୁ ଶୁଣି

Couplet 8

ଛାଡ଼ିଣ ସର୍ବସଙ୍ଗ ହେଳେଯେ ଜୀବ ଜ୍ଞାନତତ୍ତ୍ୱ ବଳେ

Couplet 9

ଗଙ୍ଗାରେ ଛାଡ଼ି ନିଜପ୍ରାଣଗୋବିନ୍ଦେ ପଶିଲା ଶରଣ

Couplet 10

କୃଷ୍ଣର ଗାଥା ଗୁଣପନ୍ତିଯେ ନିତ୍ୟେ ହୃଦରେ ଚିନ୍ତନ୍ତି

Couplet 11

କୃଷ୍ଣର କଥାମୃତ ତୁଣ୍ତେକହି ରୋମାଞ୍ଚ ନିଜ ପିଣ୍ତେ

Couplet 12

ସର୍ବଦା ପାଦ ଯେ ସ୍ମରନ୍ତିମରଣେ କିବା ତାଙ୍କ ଭୀତି

Couplet 13

ସେ ରାଜା ଯେତେଦିନ ଥିଲାସଂସାରେ କଳି ନ ପଶିଲା

Couplet 14

ନନ୍ଦନନ୍ଦନ ଯେତେବେଳେତନୁ ଛାଡ଼ିଲେ ମହୀତଳେ

Couplet 15

ତକ୍ଷଣେ ଅଧର୍ମ ପୁରୁଷକଳି ଏ ସଂସାରେ ପ୍ରବେଶ

Couplet 16

ସେ ରାଜା ତାକୁ ସ୍ଥାନ ଦେଇସାରଙ୍ଗ ପ୍ରାୟ ସାର ଖାଇ

Couplet 17

କୁଶଳ କର୍ମ ଯେ କରନ୍ତିସେ ଫଳ ଏ ଦେହେ ଭୁଞ୍ଜନ୍ତି

Couplet 18

ଇତର ଚିନ୍ତା ନ ଲାଗଇଯେ ଶୁଭକର୍ମେ ନିତ୍ୟେ ଥାଇ

Couplet 19

ସେ କଳିଯୁଗ ଭୟଙ୍କରସ୍ୱଭାବେ ସୁବୁଦ୍ଧି ଗଭୀର

Couplet 20

ନିରତେ ଅପ୍ରମତ୍ତ ହୋଇସିଂହର ପ୍ରାୟେ ବିକ୍ରମଇ

Couplet 21

ପ୍ରମତ୍ତ ପ୍ରାୟ ବାଳ ମଧ୍ୟେସେ କଳି ବିହରେ ଆନନ୍ଦେ

Couplet 22

ସେ ପରୀକ୍ଷିତ ଗୁଣଗାଥାଯହିଁ ପ୍ରକାଶ କୃଷ୍ଣକଥା

Couplet 23

ପ୍ରସଙ୍ଗେ କହିଲଇଁ ଏବେଯେଣୁ ପୁଚ୍ଛିଲ ପ୍ରିୟଭାବେ

Couplet 24

କୃଷ୍ଣର ଯେତେ ଗୁଣଗାଥାଯେ ସାଧୁଜନ ମଧ୍ୟେ କଥା

Couplet 25

ତାର ମହିମା ଶୁଦ୍ଧଚିତ୍ତେକହି ବଞ୍ଚନ୍ତି ସାଧୁସନ୍ଥେ

Couplet 26

ନିତ୍ୟେ ତାହାର ପଦ ଚିନ୍ତିନିଶ୍ଚୟେ ଗୋବିନ୍ଦେ ପଶନ୍ତି

Couplet 27

ସୂତ ବଚନ ଶୁଣି କର୍ଣ୍ଣେମନ ଆନନ୍ଦେ ମୁନିଜନେ

Couplet 28

କର ପ୍ରସାରି ଜଣେ ଜଣସୂତଙ୍କୁ କରନ୍ତି କଲ୍ୟାଣ

Couplet 29

ନିର୍ମଳ-ଯଶ-ଗୁଣ-ଦେହୀଚିର ଜୀବନେ ରହ ତୁହି

Couplet 30

ଆମ୍ଭେ ଯେ ନରଦେହ ବହିତୋର ନିକଟେ ଶୁଭେ ଥାଇ

Couplet 31

କୃଷ୍ଣ ଅମୃତ କଥାମାନତୋର ବଚନୁ କର୍ଣ୍ଣେ ପାନ

Couplet 32

କରି ବଞ୍ଚିଲୁ ଦିନାକେତେସୁସାଧୁ ସଙ୍ଗର ଆୟତ୍ତେ

Couplet 33

ଏ ଯଜ୍ଞକର୍ମେ ଆମ୍ଭ ଚିତ୍ତବେଦ ବଚନେ ମୋହଗତ

Couplet 34

ଏ ଯଜ୍ଞ ଧୂମେ ଧୂମାକୁଳଆମ୍ଭର ଆତ୍ମା ହୀନବଳ

Couplet 35

ଫୁଟିଲୁ ଯଜ୍ଞବାଟେ ଭ୍ରମିପଥୁକୀ ଯେହ୍ନେ ପଥଶ୍ରମୀ

Couplet 36

ତୁ ଯେ ଆମ୍ଭର ଶ୍ରମ ଜାଣିକୃଷ୍ଣ ଅମୃତ କଥା ବାଣୀ

Couplet 37

ପାନ କରାଇ ଶ୍ରୁତିମାର୍ଗେରଖିଲ ଆମ୍ଭ ପ୍ରାଣ ବେଗେ

Couplet 38

ହରି ଭକତଜନ ସଙ୍ଗେଯେ କ୍ଷଣେ ବଞ୍ଚେ ନର ଅଙ୍ଗ

Couplet 39

ତା ସଙ୍ଗେ ସ୍ୱର୍ଗ-ଭୋଗ-ମୋକ୍ଷକେ ତୁଲ୍ୟ କରିବ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ

Couplet 40

ଏଣୁ ଯେ କରେ ସାଧୁସଙ୍ଗତରଇ ଏ ଭବତରଙ୍ଗ

Couplet 41

ପ୍ରାଣୀ ବାଞ୍ଛିତ ଆଶା ଏତେଅଧିକ କ୍ଳେଶ ଏ ଜଗତେ

Couplet 42

କୃଷ୍ଣକଥାରେ ରସ ଯେତେତାହା ଆସ୍ୱାଦି ଶୁଦ୍ଧଚିତ୍ତେ

Couplet 43

କେବା ରସଜ୍ଞ ତାହା ତେଜେକର୍ଣ୍ଣ ଜିହ୍ୱାରେ ସୁଖେ ଭୁଞ୍ଜେ

Couplet 44

ଯାହାର ଗୁଣ ଅନ୍ତ ନାହିଁସ୍ୱଭାବେ ନିର୍ଗୁଣ ବୋଲାଇ

Couplet 45

ଭବ ବିରଞ୍ଚି ଯାର ଅନ୍ତପ୍ରମାଣି ନ ପାରେ ଜଗତ

Couplet 46

ଏଣୁ ଭକତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କରଭାବୁକ ମଧ୍ୟେ ତୁମ୍ଭେ ବର

Couplet 47

ମହତଜନଙ୍କ ଶରଣଯାହାର ଅଭୟ ଚରଣ

Couplet 48

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଦାର ଚରିତବିଶୁଦ୍ଧ ରସେ ଆମ୍ଭ ଚିତ୍ତ

Couplet 49

ଲୋଭିଲା ମଧୁକର ପ୍ରାୟେଭୋ ମୁନି କର ତୁ ସଦୟେ

Couplet 50

କହ ଗୋବିନ୍ଦ-ରସକଥାଯେଣେ ଛାଡ଼ିବୁ ଭବବ୍ୟଥା

Couplet 51

ସେ ମହାଭାଗ ପରୀକ୍ଷିତଭକତ ମଧ୍ୟେ ବୁଦ୍ଧିମନ୍ତ

Couplet 52

ବ୍ୟାସନନ୍ଦନ ମୁଖୁ ବାଣୀସାନନ୍ଦେ ଗଙ୍ଗାତୀରେ ଶୁଣି

Couplet 53

କୃଷ୍ଣର ପାଦପଦ୍ମ ଗନ୍ଧେଭୃଙ୍ଗ ଯେସନେ ମକରନ୍ଦେ

Couplet 54

ଗରୁଡ଼ଧ୍ୱଜ ପାଦମୂଳେପ୍ରାଣ ନିବେଶି ଗଙ୍ଗାଜଳେ

Couplet 55

ପଶିଲା ସର୍ବସୁଖ ତେଜିହରି ଚରଣ ଭାବେ ଭଜି

Couplet 56

ତାର ଚରିତ ଯୋଗସାରସେ ଯେ ଭକତ ମଧ୍ୟେ ବର

Couplet 57

ଅନନ୍ତ ଚରିତ ସଂଯୁତଯେ କର୍ମ କଲେ ପରୀକ୍ଷିତ

Couplet 58

କହ ସକଳ ଆମ୍ଭ ଆଗତୁମ୍ଭେ ସହଜେ ମହାଭାଗ

Couplet 59

ଶୁଣି କହନ୍ତି ସୂତମୁନିବିପ୍ରଙ୍କ ଭାବେ ଭାବ ଘେନି

Couplet 60

ବୋଲନ୍ତି ଭାଗ୍ୟ ଏ ମୋହରବୃଦ୍ଧଙ୍କ ମଧ୍ୟେ ପୁରସ୍କାର

Couplet 61

ବିଲୋମେ ଜନ୍ମ ମୁଁ ଲଭିଲିସତ୍ କୂଳ ମଧ୍ୟେ ଗଣ୍ୟ ହେଲି

Couplet 62

ମହତଜନଙ୍କୁ ଯେ ପାଇତାର ଦୁଷ୍କୃତ ଦୋଷ କାହିଁ

Couplet 63

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ନାମ ଯେ ଗୁଣନ୍ତିଯେ ଅବା ଶ୍ରବଣେ ଶୁଣନ୍ତି

Couplet 64

ତାଙ୍କର କଥା କି କହିବାତାଙ୍କୁ ସମାନ ଅଛି କେବା

Couplet 65

ସେ ହରି ସର୍ବଘଟେ ଥାଇଶରଣ ରକ୍ଷଣ ବୋଲାଇ

Couplet 66

ଅନନ୍ତ ଶକ୍ତି ଯେ ଅନନ୍ତମହାନ୍ତଗୁଣ ନାହିଁ ଅନ୍ତ

Couplet 67

ବ୍ରହ୍ମାଦି ଦେବ ଋଷି ଯେତେଯା ଅନୁରୋଧେ ବେଦପଥେ

Couplet 68

ଯୋଗ ସମାଧି ତପେ ଚିନ୍ତିଯେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ କଟାକ୍ଷ ଇଚ୍ଛନ୍ତି

Couplet 69

ସେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସର୍ବ ଗୁଣ ଛାଡ଼ିତାର ଚରଣେ ଚିତ୍ତ ବଢ଼ି

Couplet 70

ନିତ୍ୟେ ବସଇ ବୃକ୍ଷସ୍ଥଳେଧ୍ୟାନ ନିରୋପି ପାଦମୂଳେ

Couplet 71

କୃଷ୍ଣର ପାଦପଦ୍ମ ରଜେନିଷ୍କାମ ମାର୍ଗେ ନିତ୍ୟେ ଭଜେ

Couplet 72

ଯାହାର ପାଦ ନଖ ଲାଗିସ୍ୱଭାବେ ଗଙ୍ଗା ସଉଭାଗୀ

Couplet 73

ସେ ଗଙ୍ଗାଜଳ ଏ ଜଗତେପୂଜନ୍ତି ବିରଞ୍ଚି ସହିତେ

Couplet 74

ସେ ଗଙ୍ଗାନାମ ଉଚ୍ଚାରିଲେପ୍ରାଣୀ ତରନ୍ତି ପାପୁ ଭଲେ

Couplet 75

ଏଣୁ ମୁକୁନ୍ଦ ନାମ ବିନେସଂସାରେ କେବା ଉଚ୍ଚାରଣେ

Couplet 76

ସେ କି ପଦାର୍ଥ ଏ ଜଗତେଚିନ୍ତି ନ ପାରେ ମୁନିସନ୍ଥେ

Couplet 77

ଯାର ଚରଣେ ସିଦ୍ଧଗଣେସମାଧି ଯୋଗ ଆଚରଣେ

Couplet 78

ଛାଡ଼ି ବିଷୟ ମୁନିଗଣନିତ୍ୟେ କରନ୍ତି ସୁମରଣ

Couplet 79

ଭକ୍ତି ସମାଧି ଦୃଢାସନେତରିଲେ ସଂସାର ବନ୍ଧନେ

Couplet 80

ହେ ଅର୍ଯ୍ୟମଣ ମୁନି ଯେତେତୁମ୍ଭେ ଯେ ପଚାରିଲ ମୋତେ

Couplet 81

କହିବି କୃଷ୍ଣର ମହିମାଯେ ଅବା ତାର ଗୁଣସୀମା

Couplet 82

କେ ଅବା ପାରେ ମୁଖେ କହିଯେହ୍ନେ ଗଗନ ଅନ୍ତ ନାହିଁ

Couplet 83

କୃଷ୍ଣ ମହିମା ସେହିମତେଯେ ପକ୍ଷୀ ଉଡ଼ିପାରେ ଯେତେ

Couplet 84

ତାର ବାରତା ସେ ଜାଣନ୍ତିଅଧିକେ ନ ପାରନ୍ତି ଚିନ୍ତି

Couplet 85

ଏଣୁ ପଣ୍ତିତଜନ ଯେତେଜ୍ଞାନ ବିଚାରି ଏ ଜଗତେ

Couplet 86

କୃଷ୍ଣର ମହିମା ବିଚାରେସହସ୍ରଜନ୍ମେ କେବା ପାରେ

Couplet 87

ଏବେ ହୋ ଶୁଣ ବିପ୍ରଜନେହରିଚରିତ ଶୁଦ୍ଧମନେ

Couplet 88

ସେ ପରୀକ୍ଷିତ ଏକଦିନେମୃଗୟା ଅର୍ଥେ ଗଲା ବନେ

Couplet 89

ମୃଗ ନ ପାଇ ଘୋରବନେକ୍ଷୁଧିତ ତୃଷିତ ବଦନେ

Couplet 90

ଜଳ ନ ପାଇ ପଥଶ୍ରମେମିଳିଲା ମୁନିଙ୍କ ଆଶ୍ରମେ

Couplet 91

ଦେଖଇ ଏକବୃକ୍ଷ ତଳେବ୍ରାହ୍ମଣ ଆସନ ନିଶ୍ଚଳେ

Couplet 92

ଆନନ୍ଦେ ମୁଦ୍ରିତ ଲୋଚନେଆତ୍ମା ନିବେଶି ଯୋଗଧ୍ୟାନେ

Couplet 93

ନିଶ୍ଚଳ ଆତ୍ମା ମନ ବୁଦ୍ଧିପବନ ନବଦ୍ୱାରେ ରୁନ୍ଧି

Couplet 94

ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗଣ ପ୍ରତ୍ୟାହାରେଧ୍ୟାନେ ପ୍ରବେଶ ଶୂନ୍ୟପୁରେ

Couplet 95

ଆଧାର ଲିଙ୍ଗ ନାଭିହୃଦେକଣ୍ଠମଣ୍ତଳ ଭୂରୁମଧ୍ୟେ

Couplet 96

ମନପବନ ବ୍ରହ୍ମରନ୍ଧ୍ରେନିବେଶି ଅଛନ୍ତି ଆନନ୍ଦେ

Couplet 97

ଯୋଗନିଶ୍ଚଳ ବ୍ରହ୍ମଭୂତତିନିବିକାରୁ ସେ ଅତୀତ

Couplet 98

ପ୍ରକୀର୍ଣ୍ଣ ଜଟାଭାର ଶିରେହରିଣ ଚର୍ମର ଉପରେ

Couplet 99

ଏମନ୍ତ ବିପ୍ରକୁ ଅନାଇତୃଷିତେ କଣ୍ଠ ଶୁଷ୍କ ହୋଇ

Couplet 100

ଜଳ ମାଗିଲା ମହାରାଜାଇଚ୍ଛଇ ଆପଣାର ପୂଜା

Couplet 101

ଉଦକ ତୃଣ ଭୂମି ଆଦିଅତିଥି ପୂଜାର ପ୍ରସିଦ୍ଧି

Couplet 102

ଅର୍ଘ୍ୟ ସୁନୃତ ସାଧୁବାଣୀନ ଲଭି କୋପେ ନୃପମଣି

Couplet 103

ମନେ ବିଚାରେ ମହାରାଜଅବଜ୍ଞା କଲା ମୋତେ ଦ୍ୱିଜ

Couplet 104

କ୍ଷୁଧା ତୃଷାର ବଳେ ମନକ୍ଷଣ କ୍ଷଣକେ ଅଚେତନ

Couplet 105

ପ୍ରଚଣ୍ତ କ୍ରୋଧ କୋପାନଳେମୃତ ଉରଗ ଧନୁହୁଳେ

Couplet 106

ବ୍ରାହ୍ମଣଗଳେ ନେଇ ଦେଲାତକ୍ଷଣେ ନିଜପୁରେ ଗଲା

Couplet 107

ସେ ପରୀକ୍ଷିତ ନୃପମଣିବ୍ରାହ୍ମଣ କଥା ମନେ ଗୁଣି

Couplet 108

ସର୍ବ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ନିବୃତ୍ତିନୟନ ବୁଜି କିମ୍ପା ଛନ୍ତି

Couplet 109

କିବା ଏ ରାଜାଙ୍କ ଆଗତନିମିତ୍ତେ କରି ଦୃଢ଼ବ୍ରତ

Couplet 110

ତେଣୁ ଏ କପଟ ଏହାରନିଶ୍ଚଳ ସମାଧି ଗୋଚର

Couplet 111

ଏତେ ଅବଜ୍ଞା ନରଦେହେକ୍ଷତ୍ରିୟଜନ୍ମେ କେବା ସହେ

Couplet 112

ଏମନ୍ତେ ଗଲା ନରନାଥତକ୍ଷଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣର ସୁତ

Couplet 113

ବାଳକ ସଙ୍ଗେ କ୍ରୀଡ଼ା କରେତେଜେ ଅନଳ ରୂପ ଧରେ

Couplet 114

ରାଜାର ଆଗମନ କଥାପିତାର ଯେମନ୍ତ ବ୍ୟବସ୍ଥା

Couplet 115

ବାଳକ ମୁଖୁ ଶୁଣି କୋପେମିଳିଲା ପିତାର ସମୀପେ

Couplet 116

ପିତାର ଗଳେ ସର୍ପ ଦେଖିକୋପେ ଚଞ୍ଚଳ କଲା ଆଖି

Couplet 117

ସଂସାର ଧର୍ମ ଯେ ପାଳକଦେଖ ତାହାର ଅବିବେକ

Couplet 118

ଶ୍ୱାନର ପ୍ରାୟେ ଚେଷ୍ଟା କଲାଦାସ ତ ସ୍ୱାମୀକୁ ଲଂଘିଲା

Couplet 119

ବ୍ରାହ୍ମଣେ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କୁ ବରିଯଜ୍ଞରେ ଦ୍ୱାରପାଳ କରି

Couplet 120

ଶ୍ୱାନର ପ୍ରାୟେ ଦ୍ୱାରେ ଥାନ୍ତିସେ ଭାଣ୍ତେ ଭୋଜନ ଇଚ୍ଛନ୍ତି

Couplet 121

ଉତ୍ପଥ ପ୍ରାଣୀ ଦଣ୍ତ ଅର୍ଥେଯେ କୃଷ୍ଣ ଥିଲେ ଏ ଜଗତେ

Couplet 122

ସେ ଯେଣୁ ନିଜପୁରେ ଗଲାତେଣୁ ଏ ଅନ୍ୟାୟ ଚିନ୍ତିଲା

Couplet 123

ଏ ପ୍ରାଣୀ ସଂସାରେ ରହିଲେଧର୍ମ ନଥିବ ଏଥି ଭଲେ

Couplet 124

ଦେଖ ମୋହର ବିପ୍ରଗଣକରିବି ଏଥିର କାରଣ

Couplet 125

ଏମନ୍ତ ବାଳକଙ୍କୁ କହିରଙ୍ଗନୟନେ ରୋଷ ବହି

Couplet 126

କୌଶିକୀ ଜଳେ ହସ୍ତଭରିମାର୍ଜନା ଆଚମନ କରି

Couplet 127

ରାଜା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି ମନେବଜ୍ର-ପ୍ରହାରଣ ବଚନେ

Couplet 128

ବୋଲଇ ଅଧର୍ମ ବିଚାରଅନ୍ୟାୟ କଲା ଏ ପାମର

Couplet 129

ଆଜହୁଁ ସପତ-ଦିବସେତକ୍ଷକ ଆସି ମହାରୋଷେ

Couplet 130

ତାର ଶରୀର ବେଗେ ଖାଉଏ ପାପୀ ଜଗତେ ନ ଥାଉ

Couplet 131

ମୋର ପିତାର ଦ୍ରୋହକାରୀସେ କିମ୍ପା ଥିବ ଦେହଧରି

Couplet 132

ଏମନ୍ତ ଶାପ ତାକୁ ଦେଇମିଳିଲା ପିତା ପାଶେ ଯାଇ

Couplet 133

ପିତାର ଗଳେ ସର୍ପ ଦେଖିକାନ୍ଦଇ ଅତି ଦୁଃଖେ ଦୁଃଖୀ

Couplet 134

ପୁତ୍ର ରୋଦନ କର୍ଣ୍ଣେ ଶୁଣିଧ୍ୟାନ ତେଜିଲା ବିପ୍ରମଣି

Couplet 135

ସେ ଆଙ୍ଗିରସ ନିଜାସନେଚାହିଁଲା ଉନ୍ମୀଳ ଲୋଚନେ

Couplet 136

ଆପଣା ଗଳେ ସର୍ପ ଦେଖିଉଠିଲା ଆସନ ଉପେକ୍ଷି

Couplet 137

ଗଳାରୁ ସର୍ପକୁ ପକାଇପୁଚ୍ଛଇ ପୁତ୍ରମୁଖ ଚାହିଁ

Couplet 138

ହେ ପୁତ୍ର କାନ୍ଦୁ କିସ ଅର୍ଥେକେ ପ୍ରାଣୀ ଶୋକ ଦେଲା ତୋତେ

Couplet 139

ପିତା ବଚନ ଶୁଣି ବଳାସଂକ୍ଷେପି ସକଳ କହିଲା

Couplet 140

ହେ ତାତ ଶୁଣ ମୋର ବାଣୀମୃଗୟା ଆସି ନୃପମଣି

Couplet 141

ମଉନବ୍ରତ ତୋର ଦେଖିସ୍ୱଧର୍ମ କଲା ସେ ଉପେକ୍ଷି

Couplet 142

ମୃତ-ଉରଗ ତୋର ଗଳେଦେଇ ଚଳିଲା ଅବହେଳେ

Couplet 143

ମୁଁ ତାକୁ ଜାଣି ଶାପ ଦେଲିତକ୍ଷକେ ମର ତୁ ବୋଇଲି

Couplet 144

ଏବେ ତୋ ଗଳେ ସର୍ପ ଚାହିଁଭୟେ କାନ୍ଦଇ ଦୂରେ ରହି

Couplet 145

ପୁତ୍ର ବଚନ ଶୁଣି କର୍ଣ୍ଣେକୋପ ବସିଲା ବିପ୍ରମନେ

Couplet 146

ପୁତ୍ରକୁ ଚାହିଁ କୋପଭରେବୋଲଇ ନିଷ୍ଠୁର ଉତ୍ତରେ

Couplet 147

ଅଳପ ଅପରାଧେ ତୁହିଏ କର୍ମ କଲୁ କିସ ପାଇଁ

Couplet 148

ସେ ଭାଗବତ ପୁଣ୍ୟଦେହୀଏ ଶାପ ତାକୁ ନ ଯୋଗାଇ

Couplet 149

ଅହୋ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖ କଥାଶୁଣି ମୋ ମନେ ଗରୁ ବ୍ୟଥା

Couplet 150

ଅଳପ ଅପରାଧେ ଦେଖଦୁର୍ବୁଦ୍ଧି ବିହିଲୁ ବାଳକ

Couplet 151

ଯାହାର ଭୁଜ ଆଶ୍ରେ କରିଧର୍ମ-ସମ୍ପଦ-ସୁଖ-ଶିରୀ

Couplet 152

ପ୍ରଜାଏ ସୁଖେଣ ଭୁଞ୍ଜନ୍ତିସେ କି କାହାରେ ଦ୍ରୋହ ଚିନ୍ତି

Couplet 153

ବିଷ୍ଣୁର ଅଂଶ ନରପତିକେ ଅଛି ତାରେ ଦ୍ରୋହ ଚିନ୍ତି

Couplet 154

ଏବେ ରାଜାର ଅନ୍ତେ ମହୀଚଉର୍ଯ୍ୟ ବଳଦର୍ପ ବହି

Couplet 155

ଅରକ୍ଷ ମେଷଯୂଥ ପ୍ରାୟେଲୋକ ନଶିବେ ଚୋରଭୟେ

Couplet 156

ଧନ ହରିବେ ଅନ୍ୟୋଅନ୍ୟେପ୍ରଜା ପଶିବେ ଘୋରବନେ

Couplet 157

ନିର୍ଭୟେ ପଶୁଙ୍କୁ ହିଂସିବେପର ରମଣୀ ନ ମାନିବେ

Couplet 158

ଅନାଥ ହୋଇବ ସଂସାରସେ ପାପ ହୋଇବ ଆମ୍ଭର

Couplet 159

ଧର୍ମ ଛାଡ଼ିବ ଚାରିପାଦେଯେବା ବିହିତ ଅଛି ବେଦେ

Couplet 160

ବର୍ଣ୍ଣ ଆଶ୍ରମ ଯେ ଆଚାରଏ ତିନିଧର୍ମ ଯେ ବେଦର

Couplet 161

ସେ ଧର୍ମ ତେଜି ଅଭ୍ୟନ୍ତରେପଶିବେ ଅଧର୍ମ ବେଭାରେ

Couplet 162

ସର୍ବେ ବୁଡ଼ିବେ ଅର୍ଥକାମେବଞ୍ଚିବେ ଶ୍ୱାନ କପି ଧର୍ମେ

Couplet 163

ଏ ଧର୍ମପାଳ ନରପତିସୁକୃତବନ୍ତ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ

Couplet 164

ସାକ୍ଷାତେ ମହାଭାଗବତସେ ରାଜଋଷି ପରୀକ୍ଷିତ

Couplet 165

କଲା ଯେ ତିନି ଅଶ୍ୱମେଧିଆଗମ ନିଗମ ପ୍ରସିଦ୍ଧି

Couplet 166

କ୍ଷୁଧା ତୃଷାରେ ବୁଲି ବନେମିଳିଲା ମୋହର ଆଶ୍ରମେ

Couplet 167

ତାହାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତି ତୁ ନ କଲୁବିଶେଷେ ଘୋରଶାପ ଦେଲୁ

Couplet 168

ସେ ଆମ୍ଭ ଶାପ୍ୟେ ଯୋଗ୍ୟ ନୋହେଅଶେଷ ଧର୍ମେ ଦେହ ବହେ

Couplet 169

ଏମନ୍ତେ କୃଷ୍ଣ ମନେ ଧ୍ୟାୟିବ୍ରାହ୍ମଣ ବୋଲେ ତ୍ରାହି ତ୍ରାହି

Couplet 170

ନିଷ୍ପାପ ଭୃତ୍ୟକୁ ଏ ବଳେଦ୍ରୋହ ଚିନ୍ତିଲା ମହୀତଳେ

Couplet 171

ଅଳପ ବୁଦ୍ଧି ଏ ବାଳକଏହାର ମନେ କଲା ଦୁଃଖ

Couplet 172

ଭୋ ନାଥ କରୁଣାସାଗରବାଳକ ଦୋଷ କ୍ଷମାକର

Couplet 173

ନିନ୍ଦା କପଟ ଅବଜ୍ଞାନଶାପ ତାଡ଼ନ ଆଦି ମାନ

Couplet 174

କଲା ପ୍ରାଣୀଙ୍କି ପ୍ରତିକୃତନ କରେ ଯେ ତୋର ଭକତ

Couplet 175

ତୋହର ଭକତ ଯେ ଜନକୋପ ନ ବସେ ତାର ମନ

Couplet 176

ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଅପରାଧ ସହେତୋହର ଭାବେ ଚିତ୍ତବହେ

Couplet 177

ଅତି ଅନ୍ୟାୟ କର୍ମ ମୋରମୁଁ କର୍ମହୀନ ଦୁରାଚାର

Couplet 178

ନିରପରାଧେ ଦ୍ରୋହ ଚିନ୍ତିଏ ମୋର ଚିତ୍ତେ ଗରୁଭ୍ରାନ୍ତି

Couplet 179

ଦେବହେଳନ କର୍ମ ମୋରନିଶ୍ଚେ ଲଭିଲି ଦାମୋଦର

Couplet 180

ଦୁଃଖ ମୁଁ ଲଭିବି ନିକଟେଏ ଘୋର-ସଂସାର-ସଙ୍କଟେ

Couplet 181

ଏମନ୍ତେ ପୁତ୍ର ଅପରାଧେମହତ ଶାପ ଅପବାଦେ

Couplet 182

ଅନୁତାପିତ ବିପ୍ରବରବୋଲେ ଗୋବିନ୍ଦ ରକ୍ଷାକର

Couplet 183

ରାଜା ଯେ ଅପରାଧ କଲାସେ କଥା ଚିତ୍ତେ ନଘେନିଲା

Couplet 184

ଏ ନରଲୋକେ ସାଧୁ ଯେତେକୋପ ନ ବଶେ ତାଙ୍କ ଚିତ୍ତେ

Couplet 185

ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଦୋଷ ନ ଘେନନ୍ତିସ୍ତୁତିରେ ହରଷ ନୁହନ୍ତି

Couplet 186

ପରଦୁଃଖରେ ଦୁଃଖୀ ହୋନ୍ତିସମଦୃଷ୍ଟିରେ ଆତ୍ମା ଚିନ୍ତି

Couplet 187

ସେ ସାଧୁଜନଙ୍କର କଥାକେବେହେଁ ନୁହଇ ଅନ୍ୟଥା

Couplet 188

ବୋଲଇ ଦାସ ଜଗନ୍ନାଥଭାଷାପ୍ରବନ୍ଧେ ଭାଗବତ

Couplet 189

ସୁଜନଜନଙ୍କର ହିତେଯେବା ପ୍ରକାଶ ମୋର ଚିତ୍ତେ

Couplet 190

ସୁଜନେ ନ ଘେନିବ ଦୋଷମୁଁ ତୁମ୍ଭ ଦାସଙ୍କର ଦାସ