Skandha 1
Adhyaya 16
Couplet 1
ସୂତ କହନ୍ତି ଅନୁରାଗେଆନନ୍ଦେ ମୁନିଙ୍କର ଆଗେ
Couplet 2
ସ୍ୱଭାବେ ଅଭିମନ୍ୟୁସୁତତେଜ-ବିକ୍ରମେ ପରୀକ୍ଷିତ
Couplet 3
ବ୍ରାହ୍ମଣବାକ୍ୟେ ଜନ୍ମକାଳେସମ୍ଭବି ହସ୍ତିନା-ମଣ୍ତଳେ
Couplet 4
ରାଜ୍ୟ ଆବୋରି ମହାତେଜେବିପ୍ରବଚନ ଗୁଣ ଭଜେ
Couplet 5
ବିରାଟସୁତ ସୁତା ଥିଲାସ୍ନେହେ ସେ ପରୀକ୍ଷିତେ ଦେଲା
Couplet 6
ଉତ୍ତରସୁତା ଭାଗ୍ୟବତୀନାମ ତାହାର ଈରାବତୀ
Couplet 7
ତାହାର ଗର୍ଭେ ଚାରିସୁତଧର୍ମେ ସମ୍ପାଦି ପରୀକ୍ଷିତ
Couplet 8
କୁମାର ଜନ୍ମଜୟ ଆଦିସକଳଗୁଣେ ସେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି
Couplet 9
ଆନନ୍ଦେ ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତଯଜ୍ଞେ ବରିଲା ପୁରୋହିତ
Couplet 10
ଗଙ୍ଗାର ତୀରେ ବେଦସିଦ୍ଧସାଧିଲା ତିନି ଅଶ୍ୱମେଧ
Couplet 11
ଦକ୍ଷିଣା ଦେଲା ମନଭରିଦିଗବିଜୟେ ବିଜେ କରି
Couplet 12
କଳିଯୁଗକୁ ଏକଦିନେଦେଖିଲା ବେଳ ଅବସାନେ
Couplet 13
ସେ ଶୂଦ୍ରଜାତି ନୃପସଜେକାଷ୍ଠ ମୂଷଳ ଧରି ଭୁଜେ
Couplet 14
ଅଗ୍ରେ ଗୋମିଥୁନକୁ ଥୋଇହୁଙ୍କାରେ ପାଦ ପ୍ରହାରଇ
Couplet 15
ତାହାକୁ ଦେଖି ନୃପମଣିତକ୍ଷଣେ ଭୁଜ ଧରି ଆଣି
Couplet 16
ବନ୍ଧନ କଲା ବାହୁବଳେସେ ବୀର ଅବନୀ ମଣ୍ତଳେ
Couplet 17
ଏମନ୍ତେ ସୂତ ମୁଖୁ ଶୁଣିଶୌନକ ଆଦି ଯେତେ ମୁନି
Couplet 18
ଆନନ୍ଦେ ହୋଇ କୃତକୃତ୍ୟବୋଲନ୍ତି ଶୁଣ ମୁନି ସୂତ
Couplet 19
କେବଣ ହେତୁ ପରୀକ୍ଷିତଦିଗବିଜୟେ ଉପଗତ
Couplet 20
କଳିକି ଧରି ବାହୁବଳେବନ୍ଧନ କଲା କିମ୍ପା ଛଳେ
Couplet 21
ସ୍ୱଭାବେ ଶୂଦ୍ରରୂପ ଧରିକପଟେ ନୃପବେଶ କରି
Couplet 22
ପାଦେ ପ୍ରହାରିଲା କାହାକୁଭୋ ସୂତ କହିବା ଆମ୍ଭଙ୍କୁ
Couplet 23
ଯେ କୃଷ୍ଣକଥା ଶୁଭବାଣୀଏଜୀବ ତରେ ଯାହା ଶୁଣି
Couplet 24
ଶରୀର ବହି ମୋହକଳ୍ପେକି ଲାଭ ଅସତ୍ୟ ଆଳାପେ
Couplet 25
ଆୟୁଷ ଦିନୁଦିନ ତୁଟେଜଳ ଯେସନେ ଛିଦ୍ରଘଟେ
Couplet 26
କ୍ଷୁଦ୍ର ଆୟୁଷ ପ୍ରାଣୀଙ୍କରଅମୃତଦାତା ଚକ୍ରଧର
Couplet 27
ଯଜ୍ଞେ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ନାଶ ଅର୍ଥେମୃତ୍ୟୁପୁରୁଷ ଏ ଜଗତେ
Couplet 28
ସେ ନୋହେ କାହାରି ଆୟତ୍ତକରଇ କ୍ଷଣେ କ୍ଷଣେ ଗ୍ରସ୍ତ
Couplet 29
ଯାବତ ଯମ ଏହିଠାରେମୃତ୍ୟୁ ନୋହିବ ମର୍ତ୍ତ୍ୟପୁରେ
Couplet 30
ସେ ମୃତ୍ୟୁମୁଖୁ ନିସ୍ତାରଣକେବଳ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଶରଣ
Couplet 31
କୃଷ୍ଣ-ଭକତି-ସୁଧାପାନେଅମୃତ-ପିହିତ-ବଚନେ
Couplet 32
ଦିନ ହରନ୍ତି ଦୁଃଖସୁଖେତାହାଙ୍କୁ ନାରାୟଣ ରଖେ
Couplet 33
ସ୍ୱଭାବେ ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧି ପ୍ରାଣୀନିଜ ଆୟୁଷ ନ ପ୍ରମାଣି
Couplet 34
ନିରତେ ମନ୍ଦକର୍ମ କରେତାର ଆୟୁଷ ଏ ସଂସାରେ
Couplet 35
ଅର୍ଦ୍ଧେ ହରଇ ନିଦ୍ରା ନିଶିଦିବସ ବ୍ୟର୍ଥକର୍ମେ ଗ୍ରାସି
Couplet 36
ଏମନ୍ତେ ମୁନିଙ୍କ ପ୍ରଶନେସୂତ କହନ୍ତି ତୋଷମନେ
Couplet 37
ସେ ରାଜଋଷି ଯେତେବେଳେବସିଲେ ହସ୍ତିନା-ମଣ୍ତଳେ
Couplet 38
ବିଶେଷେ ଅର୍ଜୁନର ନାତିରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟେ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ
Couplet 39
କଳି-ପ୍ରବେଶ-କଥା ଶୁଣିଦିଗବିଜୟେ ନୃପମଣି
Couplet 40
ତାର ସଙ୍ଗତେ ନୃପବରେସମର୍ଥ ନୁହନ୍ତି ସମରେ
Couplet 41
ଉତ୍ତମରଥ ସଜକରିରଥେ ଯୋଚିଲା ଅଶ୍ୱଚାରି
Couplet 42
ଶ୍ୟାମ ତୁରଙ୍ଗ ମନୋଜବକେ କହୁ ଅଶ୍ୱଙ୍କ ପ୍ରଭାବ
Couplet 43
ଅଶ୍ୱଭୂଷିତ ଅଳଙ୍କାରଯେହ୍ନେ ଉଦିତ ଦିବାକର
Couplet 44
ରଥ ଉପରେ ସିଂହଧ୍ୱଜପୁରୁ ବାହାର ମହାରାଜ
Couplet 45
ଆବୃତ୍ତ ଚତୁରଙ୍ଗ ବଳେକେ ତାକୁ ସମ ମହୀତଳେ
Couplet 46
ଦିଗବିଜୟେ ବିଜେ କଲାଚାଲନ୍ତେ ଅବନୀ କମ୍ପିଲା
Couplet 47
ମିଳେ ଉତ୍ତର କୁରୁଦେଶେସର୍ବ ନୃପତି ତାର ବଶେ
Couplet 48
ଭଦ୍ରାଶ୍ୱ କେତୁମାଳ ଜିଣିଭାରତବର୍ଷ ନୃପମଣି
Couplet 49
ବରଷ କିଂପୁରୁଷ ଆଦିଜିଣିଲା ସକଳ ସମ୍ପାଦି
Couplet 50
ସର୍ବ ନୃପତି ତା ଚରଣେଧନେ ଖଟିଲେ ଦାସପଣେ
Couplet 51
କେତେହେଁ ଲୋକ ତାର ଆଗେକୃଷ୍ଣଚରିତ ନାନାରଙ୍ଗେ
Couplet 52
ଆତ୍ମାକୁ ରଖିଲେ ଯେମନ୍ତେଦ୍ରୋଣକୁମର ଶସ୍ତ୍ରଘାତେ
Couplet 53
ବୃଷ୍ଣି ପାଣ୍ତବ ବନ୍ଧୁ ପଣେଭକତି କୃଷ୍ଣ ଚରଣେ
Couplet 54
ପୂର୍ବୁପୁରୁଷଙ୍କର ବାଣୀତୋଷ ତାହାଙ୍କ ମୁଖୁ ଶୁଣି
Couplet 55
ସନ୍ତୋଷ ହେଲେ ନୃପମଣିଉତ୍ତମ-ଧନ-ବସ୍ତ୍ର ଆଣି
Couplet 56
ତାହାଙ୍କୁ ଦେଲେ ପୁରସ୍କାରରତ୍ନ-କଙ୍କଣ-ମଣିହାର
Couplet 57
ପାଣ୍ତବ ତୁଲେ ଯେତେ ଭାବସଂସାରେ ସାଧିଲେ ମାଧବ
Couplet 58
ରଣେ ସାରଥି ପଣେ ରଥେଯେ ବନବାସ ଘୋରପଥେ
Couplet 59
ଦୁଃଖୁ ଉଦ୍ଧାରି ସଖାପଣେହସ୍ତିନା ଗଲେ ଦୂତପଣେ
Couplet 60
ଆସନ ଶୟନ ଭୋଜନେସ୍ମୃତିବଚନେ ବନ୍ଧୁପଣେ
Couplet 61
ଏ ଆଦି ଯେତେ କର୍ମକରିପାଣ୍ତବ ସଙ୍ଗତେ ବିହରି
Couplet 62
ସେ ଭାବଘେନି ଦୃଢ଼ଚିତ୍ତେଭଜିଲା କୃଷ୍ଣ-ପାଦଗତେ
Couplet 63
ପୂର୍ବୁପୁରୁଷଙ୍କର ଧର୍ମସାଧିଲା ଅନୁଦିନେ କର୍ମ
Couplet 64
ସେ ପୁଣି ନିଜ କର୍ମବଶେଲଭିଲା ଅଳପ-ବୟସେ
Couplet 65
ତାର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକଥା ଯେତେଶୁଣ ଶୌନକ ଶୁଦ୍ଧଚିତ୍ତେ
Couplet 66
ଧର୍ମ ଯେ ଏକପାଦ ବହିଦିନେ ସେ ବୃଷରୂପ ହୋଇ
Couplet 67
ଭୂମିକି ଦେଖି ଧେନୁରୂପେବିଶ୍ୱାସେ ମିଳିଲା ସମୀପେ
Couplet 68
ସେ ଧେନୁ ଅତିଦୁଃଖେ ଦୁଃଖୀଅଧୋବଦନେ ଅଶ୍ରୁମୁଖୀ
Couplet 69
କାନ୍ଦଇ ତେଜହୀନ ହୋଇବତ୍ସା ବିହୁନେ ଯେହ୍ନେ ଗାଈ
Couplet 70
ତାର ବଦନ ଚାହିଁ ଧୀରେଧର୍ମ ପୁଚ୍ଛଇ ପ୍ରିୟଭରେ
Couplet 71
ଭୋ ବସୁନ୍ଧରୀ ସତ୍ୟ କହତୋର ବିଷୟେ ମୋ ସନ୍ଦେହ
Couplet 72
ତୋର ଶରୀରେ କିବା ବ୍ୟାଧିଅନ୍ତର-ବାହାରେ ଆଚ୍ଛାଦି
Couplet 73
ବିରସ ବଦନ ତୋହରଯେ ମୁଖ ସ୍ୱଭାବେ ସୁନ୍ଦର
Couplet 74
କିବା ତନୟ ତୋର ମଲାସ୍ୱାମୀ ବା ଦୂରେ ପ୍ରବାସିଲା
Couplet 75
କିବା ତୋହର ମନବ୍ୟଥାକି ନଷ୍ଟଧନେ ତୋର ଚିନ୍ତା
Couplet 76
ଏକଇ ପାଦ ଦେଖି ମୋତେଦୟା ବସିଲା ତୋର ଚିତ୍ତେ
Couplet 77
କିବା ଏ ଘୋର କଳିକାଳେଶୂଦ୍ରେ ଭୁଞ୍ଜିବେ ତୋତେ ବଳେ
Couplet 78
କିବା ଦେବଙ୍କ ପ୍ରୀତି ଛଳେଯଜ୍ଞ ନୋହିଲା ମହୀତଳେ
Couplet 79
ତେଣୁ ବା ଇନ୍ଦ୍ର ନ ବର୍ଷିଲେଏଣୁ ବା ପ୍ରଜାନାଶ ଗଲେ
Couplet 80
କି ବା ପୁରୁଷେ ନିଜ ନାରୀଉପେକ୍ଷି ପରଦାରା କରି
Couplet 81
କି ବା ବାଳକେ ପିତାମାତାଛାଡ଼ିବେ ତେଣୁ ତୋର ଚିନ୍ତା
Couplet 82
କି ବା ବ୍ରାହ୍ମଣେ ବେଦବାଣୀସାଧିବେ ହୀନକୁଳେ ଆଣି
Couplet 83
କି ହୀନ କ୍ଷତ୍ରବନ୍ଧୁ ରାଜାକଳି-ପୀଡ଼ିତ ଜନପ୍ରଜା
Couplet 84
ନିଜ ଭୁବନ ଛାଡ଼ି ଜନେପଶିବେ ଦୁର୍ଗମ-ବିିପିନେ
Couplet 85
ପ୍ରାଣୀ ନ ମଣି ସ୍ଥାନାସ୍ଥାନଆସନ ଶୟନ ଭୋଜନ
Couplet 86
କରିବେ ପରପାକେ ମତିପର ଯୁବତୀ ସଙ୍ଗେ ରତି
Couplet 87
କିବା ତୋହର ଗୁରୁଭାରଖଣ୍ତିଲା କୃଷ୍ଣ-ଅବତାର
Couplet 88
ତାର ଚରଣ ତୋ ଉପରଯେହ୍ନେ ଭୂଷିତ ଅଳଙ୍କାର
Couplet 89
ତାର ଚରିତ ଗୁଣଲୀଳାକିବା ତୋ ମନ ସୁମରିଲା
Couplet 90
ତାର ବିଯୋଗେ ତୋର ଚିତ୍ତଚିନ୍ତା-ସାଗରେ ମୋହଗତ
Couplet 91
ଏ ଆଦି ଯେତେ ଚିନ୍ତାଭାରକହ ତୋ ବିମନ ବେଭାର
Couplet 92
ଦେବେ ପୂଜନ୍ତି ତୋତେ ଭଲେଏବେ ଅବଜ୍ଞା କିବା କଲେ
Couplet 93
କାଳ ବା ତୋର ଶୁଭ ହରିଏଣୁ ଦିଶିଲୁ ହତଶିରୀ
Couplet 94
ଧର୍ମ ବୃଷଭ ବାକ୍ୟ ଶୁଣିଧରଣୀ କହେ ମନେ ଗୁଣି
Couplet 95
ଭୋ ବୃଷ ଯେତେ ପ୍ରଶ୍ନ ତୋରଏ ତୋତେ ନୋହେ ଅଗୋଚର
Couplet 96
ତୋହର ଚତୁର ଚରଣପ୍ରାଣୀଙ୍କ ସୁଖର କାରଣ
Couplet 97
ସତ୍ୟ ଶଉଚ ଦୟା କ୍ଷାନ୍ତିତ୍ୟାଗ ସନ୍ତୋଷ ଋଜୁବୃତ୍ତି
Couplet 98
ତପ ସମତା ଶମ ଦମତିତିକ୍ଷା ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସଂଯମ
Couplet 99
ଜ୍ଞାନ ବୈରାଗ୍ୟ ଅଇଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟସ୍ୱାତନ୍ତ୍ର୍ୟ ତେଜ ସ୍ମୃତି ଶୌର୍ଯ୍ୟ
Couplet 100
ଧୈର୍ଯ୍ୟ କୌଶଳ ମୃଦୁଭାବକାନ୍ତି ବାଗ୍ମିତା ସୁସ୍ୱଭାବ
Couplet 101
ବିନୟ ସହ ଓଜବଳସ୍ଥୈର୍ଯ୍ୟ ଗାମ୍ଭୀର୍ଯ୍ୟ ଏ ସକଳ
Couplet 102
କୀର୍ତ୍ତି ମାନ ଅନହଙ୍କାରଏ ସର୍ବ ଯାହାର ଶରୀର
Couplet 103
ଏ ଆଦି ଅନ୍ୟ ଧର୍ମ ଯେତେକର୍ମ ସାଧନ ଏ ଜଗତେ
Couplet 104
ମହତଜନ ଆଚରଣଆତ୍ମାର ପରମ କାରଣ
Couplet 105
ଏ ସର୍ବଗୁଣ ସଉଭାଗେଗମିଲେ ଗୋବିନ୍ଦର ସଙ୍ଗେ
Couplet 106
ପଡ଼ିଲା କଳି ଦୃଷ୍ଟିପାତତେଣୁ ଶୋଚନା ମୋର ଚିତ୍ତ
Couplet 107
ସେ କୃଷ୍ଣ ବିରହେ କାତରତେଣୁ ଶୋଚନା ମୋର ଚିତ୍ତ
Couplet 108
ମୁଁ ଏବେ ଆତ୍ମାକୁ ସୁମରିଏ ସର୍ବଗୁଣ ମନେ ଧରି
Couplet 109
ତୋର ଚରଣ ଭଗ୍ନ ଦେଖିକାନ୍ଦଇ ଅତି ଦୁଃଖେ ଦୁଃଖୀ
Couplet 110
ଦେବତା ଋଷି ପିତୃଗଣଯେ ବର୍ଣ୍ଣାଶ୍ରମ ଆଚରଣ
Couplet 111
ଏ ସର୍ବ ଧର୍ମ ଗଲା ଦୂରମୋତେ ଛାଡ଼ିଲେ ଚକ୍ରଧର
Couplet 112
ବ୍ରହ୍ମାଦି ଦେବଦେବୀ ଯେତେନିଶ୍ଚଳେ ମୋହର ସହିତେ
Couplet 113
ଯାର ଅପାଙ୍ଗ ମୋକ୍ଷଶିରୀଲଭିବୁ ବୋଲି ଆଶ କରି
Couplet 114
କଠୋର ତପ ସାଧି ବନେପ୍ରପନ୍ନ ଯାହାର ଚରଣେ
Couplet 115
ସେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ତେଜି ପଦ୍ମବନଯାର ହୃଦୟେ ଲଭି ସ୍ଥାନ
Couplet 116
ସେ ସ୍ଥାନେ ନ ରହେ ତା ମନଯାର ଚରଣେ ନିତ୍ୟେ ଧ୍ୟାନ
Couplet 117
କରି ବଞ୍ଚଇ ସର୍ବବେଳାସେ ହରି ନିଜପୁରେ ଗଲା
Couplet 118
ତାର ଚରଣ ଚିହ୍ନ ଯେତେଧ୍ୱଜ ଅଙ୍କୁଶ ମୋର ଗାତ୍ରେ
Couplet 119
ସେ ବେଶେ ଅଳଂକୃତ ହୋଇଶୁଦ୍ଧ ସୁନ୍ଦର ବିରାଜଇ
Couplet 120
ଯେଣୁ ଛାଡ଼ିଲେ ମୋତେ ହରିତେଣୁ ଦିଶଇ ହତଶିରୀ
Couplet 121
ଅସୁର ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ଭାରଉଶ୍ୱାସ କଲା ଯେ ମୋହର
Couplet 122
ତୋତେ ସ୍ଥାପିଲେ ଏ ସଂସାରେଅଶେଷ-ଜନ-ଉପକାରେ
Couplet 123
ଯାଦବବଂଶ ହିତକରଅଶେଷ-ଅନଙ୍ଗ-ସୁନ୍ଦର
Couplet 124
ଏ ତିନିଲୋକ ମନ ମୋହେଶ୍ୟାମସୁନ୍ଦର ନିଜ ଦେହେ
Couplet 125
ସେ ରୂପ ହୋଇଲା ଅନ୍ତରତେଣୁ ବିବର୍ଣ୍ଣ ରୂପ ମୋର
Couplet 126
କଥନ ମନୋହର ସ୍ମିତେପ୍ରେମାବଲୋକ ବହୁମତେ
Couplet 127
ଦ୍ୱାରକାପୁର ନାରୀଙ୍କରଯେ ମାନ ହରେ ନିରନ୍ତର
Couplet 128
ଯାର ଚରଣ ରେଣୁ ଲାଗିତୃଣ ଛଳେ ମୁଁ ପୁଲକାଙ୍ଗୀ
Couplet 129
ତାର ବିଯୋଗ କେବା ସହିଏ ଜୀବଲୋକେ ଦେହ ବହି
Couplet 130
ସୂତ କହନ୍ତି ଅବଧାନେଏବେ ହୋ ଶୁଣ ମୁନିଜନେ
Couplet 131
ଏମନ୍ତେ କହୁ କହୁ ବାଣୀଧର୍ମର ସଙ୍ଗତେ ଧରଣୀ
Couplet 132
ସେ ପରୀକ୍ଷିତ ଦଣ୍ତଧାରୀଦିଗବିଜୟ କର୍ମ ସାରି
Couplet 133
ଧର୍ମ ଧରଣୀ ସଙ୍ଗମେଳେମିଳିରେ ସରସ୍ୱତୀ କୂଳେ
Couplet 134
ବୋଲଇ ଦାସ ଜଗନ୍ନାଥଗୀତ ପ୍ରବନ୍ଧେ ଭାଗବତ
Couplet 135
ଭବସିନ୍ଧୁ-ତରଣେ-ଭେଳାଏଣେ ସୁଜନେ ହୁଅ ମେଳା
Couplet 136
ଅମୃତ କୃଷ୍ଣର ଚରିତପ୍ରଥମ ସ୍କନ୍ଧେ ଭାଗବତ
Couplet 137
ଅମୃତରସ କୃଷ୍ଣବାଣୀସୁଜନେ ତର ଏହା ଶୁଣି