Skandha 1
Adhyaya 15
Couplet 1
ଏମନ୍ତ ରାଜାର ବଚନଅର୍ଜୁନ ଶୁଣି ଶୋକମନ
Couplet 2
ଯେତେ କହିଲେ ଧର୍ମସୁତନାନା ଶକୁନ ବିପରୀତ
Couplet 3
କୃଷ୍ଣ ବିଯୋଗେ ଖେଦମନସ୍ୱଭାବେ ଶୁଖିଛି ବଦନ
Couplet 4
ତେଜ ପ୍ରଭାବ ଦୂର ଗଲାଜୀବନ ଥାଉଁ ଦେହ ମଲା
Couplet 5
ଶୋକେ କମ୍ପିତ କଳେବରବଦନୁ ନ ସ୍ଫୁରେ ଉତ୍ତର
Couplet 6
ଲୋଚନେ ଦେଇ ବେନିକରଶୋକ ସମ୍ବରି ବୀରବର
Couplet 7
ଶୋକେ କୁଣ୍ଠିତ କଣ୍ଠଦ୍ୱାରବିହ୍ୱଳେ ନ ସ୍ଫୁରେ ଉତ୍ତର
Couplet 8
ସଖା ସୁହୃଦ ନନ୍ଦବଳାସାରଥିପଣେ ରଥେ ଥିଲା
Couplet 9
ଏ ଆଦି ଯେତେ କୃଷ୍ଣଗୁଣସୁମରି କାନ୍ଦେ ପୁଣପୁଣ
Couplet 10
ରାଜାଙ୍କୁ ଚାହିଁ ମନଖେଦେବୋଲଇ ଶୋକ ଗଦଗଦେ
Couplet 11
ସନ୍ଦେଶ ଶୁଣ ନରନାଥକୃଷ୍ଣେ ମୁଁ ହୋଇଲି ବଞ୍ଚିତ
Couplet 12
ମୋର ଜୀବନବନ୍ଧୁ ହରିତାର ବିଯୋଗେ ହତଶିରୀ
Couplet 13
ବିଶୀର୍ଣ୍ଣ ମୋହର ଶରୀରଦେଖ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷେ ନୃପବର
Couplet 14
ଯେ ତେଜ ପ୍ରତାପ ମୋହରଦେବ-ଦାନବେ ଅଗୋଚର
Couplet 15
ସେ ତେଜ କୃଷ୍ଣ ସଙ୍ଗେ ଗଲାଜୀବନ ଜୀଉଁ ଜୀଉଁ ମଲା
Couplet 16
କୃଷ୍ଣ ବିଯୋଗେ କ୍ଷଣମାତ୍ରେଶୋକ ପୂରିତ ନିଜ ଗାତ୍ରେ
Couplet 17
ଲୋକେ ଅପ୍ରିୟ ଦରଶନଦେଖି କୁଣ୍ଠିତ ମୋର ମନ
Couplet 18
ମରଣ କାଳେ ପ୍ରାଣୀ ଯେହ୍ନେସମ୍ଭ୍ରମେ କୁଣ୍ଠିତ-ବଚନେ
Couplet 19
ଯାହାର ପାଦେ ଆଶ୍ରେକରିନିଜ ଗାଣ୍ତିବ କରେ ଧରି
Couplet 20
ଦ୍ରୁପଦ ଗୃହେ ରାଜମେଳେଦ୍ରୌପଦୀ ସ୍ୱୟମ୍ବର କାଳେ
Couplet 21
ଯେତେ ମିଳିଲେ ରାଜପୁତ୍ରେକନ୍ୟା ଲଭିବା ଫଳ ଅର୍ଥେ
Couplet 22
କନ୍ୟା ଲଭିବା କାଳେ ଗୋଳଯେସନେ ଜଳଧି ଉଲ୍ଲୋଳ
Couplet 23
ହେଳେ ତାହାଙ୍କ ତେଜ ହରିଲଭିଲି ଲାଖବିନ୍ଧି ନାରୀ
Couplet 24
ଖାଣ୍ତବବନେ କ୍ରୀଡ଼ାରଙ୍ଗେକୃଷ୍ଣ ଯେ ଥିଲେ ମୋର ସଙ୍ଗେ
Couplet 25
ସେ ବନ ଅଗ୍ନିମୁଖେ ଦେଇଲଭିଲି ମାୟାସଭା ମୁହିଁ
Couplet 26
ଅମରଗଣ ତୁଲେ ପୁଣିକିଞ୍ଚିତେ ଇନ୍ଦ୍ରତେଜ ଜିଣି
Couplet 27
ମୟନିର୍ମିତ ସଭା ଆଣିଯହିଁ ସକଳ ନୃପମଣି
Couplet 28
ତୋହର ଯଜ୍ଞକାଳେ ମିଳିତୋ ପାଦେ କଲେ ନିଉଛାଳି
Couplet 29
ଯାହାର ତୁଲେ ବେନିଭାଇଛଦ୍ରମେ ବିପ୍ରରୂପ ହୋଇ
Couplet 30
ଜରାକୁ ବାହୁଯୁଦ୍ଧେ ଜିଣିରାଜାଙ୍କୁ ବନ୍ଦୀଘରୁ ଆଣି
Couplet 31
ତୋହର ଯଜ୍ଞ ନିମନ୍ତ୍ରଣେତୋତେ ଖଚିଲେ ନୃପଗଣେ
Couplet 32
ତୋହର ଯଜ୍ଞସ୍ନାନ କାଳେଦ୍ରୌପଦୀ ଦେଖି ତୋର କୋଳେ
Couplet 33
ସ୍ୱଭାବେ ନାରୀ ଶିରୋମଣିକବରୀ ବେଶେ ଜନ ଜିଣି
Couplet 34
କପଟପଶା କରି ବାଦେକୌରବେ ତୋତେ ସଭାମଧ୍ୟେ
Couplet 35
ଜିଣି ପାଞ୍ଚାଳୀ କେଶ ଧରିବିବସ୍ତ୍ର ସଭାତଳେ କରି
Couplet 36
ଭୟେ ପାଞ୍ଚାଳୀ ସୁମରିଲାସେବେଳେ ଯେ ହରି ରଖିଲା
Couplet 37
ପୁଣି ଅଜ୍ଞାତ-ବନବାସେଦୁର୍ବାସା ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସେ
Couplet 38
ଭୋଜନ ଅନ୍ତେ ଭିକ୍ଷାଅର୍ଥେଅୟୁତ ବିପ୍ର ଘେନି ସାଥେ
Couplet 39
ଭୁଞ୍ଜିବା ପାଇଁ ସ୍ନାନ ସାରିତା ଜାଣି ପ୍ରଭୁ ନରହରି
Couplet 40
ଅତିଥି ରୂପେ ବିଜେ କଲାଶେଷ ଯେ ଶାକଅନ୍ନ ଥିଲା
Couplet 41
କର ପ୍ରସାରି ତାହା ଖାଇମୁନିଙ୍କ ମନମଧ୍ୟେ ଯାଇ
Couplet 42
ସନ୍ତୋଷ କଲା ଜଳ ମଧ୍ୟେତକ୍ଷଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆନନ୍ଦେ
Couplet 43
ସନ୍ତୋଷେ ନିଜସ୍ଥାନେ ଗଲେସେ ଦୁଃଖୁ ଯେ ହରି ରଖିଲେ
Couplet 44
ଯାହାର ତେଜେ ଧନୁ ଟାଣିବନେ ଜିଣିଲି ଶୂଳପାଣି
Couplet 45
ସନ୍ତୋଷେ ମୋତେ ଉମାକାନ୍ତବୋଇଲେ ବରମାଗ ପାର୍ଥ
Couplet 46
ପାର୍ବତୀ ବିଶ୍ୱାସେ ମୋହିତବରେ ପାଇଲି ପାଶୁପତ
Couplet 47
ହର ବିଶ୍ୱାସେ ମୋତେ ପୁଣପାର୍ବତୀ ଦେଲେ ଅକ୍ଷତୂଣ
Couplet 48
ସେ ବେନିଶସ୍ତ୍ର ପାଇ ବନେମିଳିଲି ଇନ୍ଦ୍ରର ଭୁବନେ
Couplet 49
ନର ଶରୀରେ ସୁରଦେଶେମିଳିଲି ଯେ ହରି ବିଶ୍ୱାସେ
Couplet 50
ବିଷ୍ଣୁର ତେଜ ଦେଖି ମୋତେସର୍ବ ଦେବତା ତୋଷଚିତ୍ତେ
Couplet 51
ବିଚାରି ସର୍ବ ଅନୁମାନେବସାଇ ଇନ୍ଦ୍ରର ଆସନେ
Couplet 52
ମୋତେ ପୂଜିଲେ ପୁରସ୍କାରେମୁଁ ପୁଣି ରହି ସ୍ୱର୍ଗପୁରେ
Couplet 53
ସର୍ବ ଦେବତାଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସଅସୁରବଳ କଲି ନାଶ
Couplet 54
ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତେ ସର୍ବଦେବେମୋତେ ପୂଜିଲେ ଗଉରବେ
Couplet 55
ଯା ତେଜୁ ମୋ ପୁରୁଷକାରସେ ହରି ମୋତେ କଲା ଦୂର
Couplet 56
ଯେଉଁ ଗୋବିନ୍ଦ ବନ୍ଧୁପଣେକୁରୁସାଗର-ଘୋରରଣେ
Couplet 57
ତରଲି ଦୁସ୍ତର-ସାଗରଦେବ-ମାନବେ ଅଗୋଚର
Couplet 58
ସଂଗ୍ରାମେ ରିପୁବଳ ଜିଣିଅନେକ ଧନରତ୍ନ ଆଣି
Couplet 59
ରତ୍ନ ମୁକୁଟ ମଣିପରେଥିଲା ଯେ ରାଜାଙ୍କର ଶିରେ
Couplet 60
ତାହା ହରିଲି ବାହୁବଳେନିର୍ଭୟେ ଅବନୀ-ମଣ୍ତଳେ
Couplet 61
ବିରାଟ-ଗୋଧନ ହରଣେମହାଦୁସ୍ତର ଘୋରରଣେ
Couplet 62
ଗୋଧନ ନେଲି ନିଜପୁରସେ ହରି କଲା ମୋତେ ଦୂର
Couplet 63
ଯେ ହରି ମୋର ରଥେ ବସିଅଗାଧ-କୁରୁବଳେ ଝାସି
Couplet 64
ଭୀଷ୍ମ ସବିତାସୁତ କୃପଶଲ୍ୟ ସହିତେ ଯେତେ ନୃପ
Couplet 65
ତାହାଙ୍କ ଅଗ୍ରେ ରଥ କରିଅଶ୍ୱ ରସନା କରେ ଧରି
Couplet 66
ରିପୁ ଆୟୁଷ ସଙ୍ଗେ ମନହରିଲା ନନ୍ଦର ନନ୍ଦନ
Couplet 67
ଭୀଷ୍ମାଦି ଥିଲେ ଯେତେ ବୀରସେ ଗୁରୁ-ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ସଙ୍ଗର
Couplet 68
ଅମୋଘ ଅସ୍ତ୍ର ବରଷନ୍ତିସେ ମୋର ହୃଦେ ନ ଭେଦନ୍ତି
Couplet 69
ଯେସନେ ନୃସିଂହର ପାଦଆଶ୍ରେ ତରିଲା ପ୍ରହଲାଦ
Couplet 70
ଜୟଦ୍ରଥର ବଧ କାଳେଅଶ୍ୱେ ତୃଷିତ ମୋର ହେଲେ
Couplet 71
ତାହାଙ୍କୁ ଜଳ ଦେବା ଅର୍ଥେସଂଗ୍ରାମେ ହେଲି ଭୂମିଗତେ
Couplet 72
ମହାରଥୀଙ୍କ ଚିତ୍ତେ ଯାଇପ୍ରବେଶ ହେଲେ ଭାବଗ୍ରାହୀ
Couplet 73
ନୟନେ ମୋ ରୂପ ଦେଖନ୍ତିଦେଖନ୍ତେ କେହି ନ ମାରନ୍ତି
Couplet 74
ଯାହାର ପାଦପଦ୍ମ ନିତ୍ୟେଜ୍ଞାନୀଏ ଭାବୁଥାନ୍ତି ଚିତ୍ତେ
Couplet 75
କୁମତି-ବଳେ ନ ବିଚାରିତାହାଙ୍କୁ ସାରଥି ମୁଁ କରି
Couplet 76
ସେ କୃଷ୍ଣ ବସି ମୋର ପାଶେଶୋଭନ-ସ୍ମିତ-ମନ୍ଦହାସେ
Couplet 77
ଆନନ୍ଦେ କରେ କର ଧରିବିବିଧ ପରିହାସ କରି
Couplet 78
ହେ ପାର୍ଥ ଅର୍ଜୁନ ହେ ସଖେକୁରୁନନ୍ଦନ ବୋଲି ଡାକେ
Couplet 79
ତାହାର ଗୁଣକର୍ମ ଯେତେସୁମରି କ୍ଷୋଭିତ ମୋ ଚିତ୍ତେ
Couplet 80
ଶୟନ-ଆସନ-ଭୋଜନେମୁହିଁ ଯେ ତାର ସନ୍ନିଧାନେ
Couplet 81
ସଙ୍ଗେ ବିହରି ସଖାପରିତା କରେ କର ଧରାଧରି
Couplet 82
ମୁଁ ପାପୀ କୁମତି ମୋହରକେବେ ବା କରେ ତିରସ୍କାର
Couplet 83
ସେ ଅପରାଧ ମୋର ହରିନ ଘେନେ ମୋରେ ସ୍ନେହ କରି
Couplet 84
ସଖାର ସଖା ଯେହ୍ନେ ସହେପିତାମାତା ବା ଯେହ୍ନେ ପୋଏ
Couplet 85
ନୃପେନ୍ଦ୍ର ଶୁଣ ମୋର ବାଣୀମୋତେ ମୁଞ୍ଚିଲେ ଚକ୍ରପାଣି
Couplet 86
ମୋହର ପ୍ରିୟସଖା ହରିହୃଦୟ ଗଲା ଶୂନ୍ୟ କରି
Couplet 87
ଦେଖ ମୋହର ବୀରପଣମାର୍ଗେ ଗୋବିନ୍ଦ-ପତ୍ନୀଗଣ
Couplet 88
ଆବୋରି ନ ପାରିଲି ବଳେତକ୍ଷଣେ ଲୁଚିଲେ ଗୋପାଳେ
Couplet 89
ସେହି ଗାଣ୍ତୀବଧନୁ ମୋରସେହି ଅକ୍ଷୟ ତୂଣଶର
Couplet 90
ସେହି ବିମାନ ଅଶ୍ୱ ଦେଖକ୍ଷଣକେ ହୋଇଲି ନିରେଖ
Couplet 91
ଯାହାର ତେଜେ ନୃପଗଣେନମନ୍ତି ମୋହର ଚରଣେ
Couplet 92
ତାର ବିଯୋଗେ ତନୁ କ୍ଷୀଣଦିଗେ ଦିଶନ୍ତି ମୋତେ ଶୂନ୍ୟ
Couplet 93
ସେ ପ୍ରାଣବାନ୍ଧବ ବିଯୋଗଭସ୍ମେ ଯେସନେ ହବିର୍ଭାଗ
Couplet 94
କୁହୁକ ବସ୍ତୁ ମୁଷ୍ଟିଗତେପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ନୋହେ ଦୃଷ୍ଟିମାତ୍ରେ
Couplet 95
ଉଷର ଭୂମିରେ ରୋପିତବୀଜର ପ୍ରାୟେ ମୁଁ ନିହତ
Couplet 96
ଶୁଣ ହେ ନୃପ ଶୁଦ୍ଧଚେତାବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବଙ୍କ ବାରତା
Couplet 97
ଅପରେ ଯେତେ ଯଦୁକୁଳେନିଶ୍ଚିନ୍ତେ ଥିଲେ କୁଶସ୍ଥଳେ
Couplet 98
ବ୍ରାହ୍ମଣଶାପ ଅବସାନେମିଳିଲେ ଏରକାର ବନେ
Couplet 99
ବାରୁଣୀମଦ୍ୟ କଲେ ପାନଭୋଳେ ହୋଇଲେ ହତଜ୍ଞାନ
Couplet 100
ଏରକା ମୁଷ୍ଟି କରେ ଧରିଏକ ଆରେକ ମରାମରି
Couplet 101
ଆତ୍ମାକୁ ନ ଜାଣନ୍ତି ଭୋଳେନାଶିଲେ ବ୍ରହ୍ମଶାପ ଫଳେ
Couplet 102
ଏଣୁ ଯାଦବ ବଂଶନାଶରହିଲେ ଚାରିପାଞ୍ଚ ଶେଷ
Couplet 103
ଈଶ୍ୱର କ୍ରୀଡ଼ା ଏ ଜଗତପ୍ରାଣୀଏ ଈଶ୍ୱର ଆୟତ୍ତ
Couplet 104
ମାରନ୍ତି ଏକୁ ଆର ବଳେଜଳ ଜନ୍ତୁଏ ଯେହ୍ନେ ଜଳେ
Couplet 105
ନିର୍ବଳ ଜନ୍ତୁଙ୍କୁ ଗିଳନ୍ତିନିଜ ମରଣ ନ ଜାଣନ୍ତି
Couplet 106
ଦୁର୍ବଳ-ପ୍ରାଣୀଙ୍କି ସବଳେଦର୍ପ ହରନ୍ତି ଅବହେଳେ
Couplet 107
ଏହି ପ୍ରକାରେ ଯଦୁବଳେକଳି ଭିଆଇ ମଦ୍ୟଭୋଳେ
Couplet 108
ଯଦୁଙ୍କୁ ଯଦୁବଳେ ମାରିଭୂମିର ଭାରା ଅପହରି
Couplet 109
ଗୋବିନ୍ଦ କଲେ କର୍ମ ଯେତେଲୀଳା ବିହାରେ ଏ ଜଗତେ
Couplet 110
ତା ଦେଶ-କାଳ-ଅର୍ଥଯୁକ୍ତଶୀତଳବାଣୀ ଜନହିତ
Couplet 111
ସେ ବାଣୀ ସ୍ମରି ମୋର ଚିତ୍ତେପ୍ରାଣ ଦହଇ ଅନ୍ତର୍ଗତେ
Couplet 112
ଏମନ୍ତେ ପାଣ୍ତବ ଅର୍ଜୁନକୃଷ୍ଣ ଚରଣେ ଦେଇ ମନ
Couplet 113
ସୁହୃଦଭାବେ ଗାଢ଼େ ଚିନ୍ତିଲଭିଲା ସୁବିମଳ ଗତି
Couplet 114
କୃଷ୍ଣ ଚରଣ ଅନୁଧ୍ୟାନେଚିତ୍ତ ନିର୍ମଳ ଶାନ୍ତି ଜ୍ଞାନେ
Couplet 115
ଥିଲା ଯେ ଅଶେଷ କଳୁଷଭକ୍ତିମନ୍ଥନେ ଗଲା ନାଶ
Couplet 116
ନିର୍ମଳବୁଦ୍ଧି ପ୍ରକାଶିଲାଗୋବିନ୍ଦ ବାକ୍ୟ ସୁମରିଲା
Couplet 117
ସଂଗ୍ରାମ ମଧ୍ୟେ ରଥେ ରହିଯେ ଗୀତା କୃଷ୍ଣଥିଲେ କହି
Couplet 118
ତାହା ସୁମରି ଶୁଦ୍ଧମନେଶୋକ ଛାଡ଼ିଲା କୃଷ୍ଣ ଧ୍ୟାନେ
Couplet 119
ପ୍ରକୃତି ଲୀନେ ଗୁଣ ଲିଙ୍ଗସ୍ଥୂଳଶରୀର ସଙ୍ଗଭଙ୍ଗ
Couplet 120
ତେବେ ଦ୍ୱଇତ ଭାବ ଯାଇଶୋକ-ସମ୍ଭ୍ରମ ଆଉ କାହିଁ
Couplet 121
ଆପଣା ଅଂଶ ବଂଶ ହରିଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଗଲେ ନିଜପୁରୀ
Couplet 122
ଅର୍ଜୁନ ମୁଖୁ ଏହା ଶୁଣିନିର୍ବେଦ ନୃପ-ଚୂଡ଼ାମଣି
Couplet 123
ଆତ୍ମା ନିବୃତ୍ତ ଜ୍ଞାନମାର୍ଗେନିଶ୍ଚୟ କଲେ ସ୍ୱର୍ଗମାର୍ଗେ
Couplet 124
କୁନ୍ତୀ ଯେ ନିଜପୁରେ ଥିଲାଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବିଯୋଗ ଶୁଣିଲା
Couplet 125
ତକ୍ଷଣେ ପାଇ ଦିବ୍ୟଜ୍ଞାନଗୋବିନ୍ଦ ପାଦେ ହେଲା ଲୀନ
Couplet 126
ଯେ ଦେହ ଭୂମିଭାର ନାଶେଧରି ଜନ୍ମିଲେ ଯଦୁବଂଶେ
Couplet 127
ଭାରା ନିବାରି ତା ସଂହରେକଣ୍ଟକ ଯେହ୍ନେ କଣ୍ଟକରେ
Couplet 128
ମତ୍ସ୍ୟାଦି ରୂପକୁ ଯେମନ୍ତେଧରି ଛାଡ଼ଇ କାର୍ଯ୍ୟଅନ୍ତେ
Couplet 129
ଯେସନେ ନଟରୂପ ଧରେକ୍ଷଣକୁ କ୍ଷଣ ଆନ କରେ
Couplet 130
ଭୂଭାର କ୍ଷୟ ଯେ ଦେହେଣସେ ଦେହ କଲେ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନ
Couplet 131
ଯେବେ ମୁକୁନ୍ଦ ମହୀତେଜିସ୍ୱଭାବେ ନିଜଧାମ ଭଜି
Couplet 132
ଯାର ମହିମା ନରଲୋକେସାଧବେ ଏକକୁ ଆରକେ
Couplet 133
କହି ତରିଲେ ଭବଜଳୁକଳି ଆଗମ ସେହି ବେଳୁ
Couplet 134
ସକଳ ଦୋଷ ହେତୁ ଯହିଁବେଦ-ପୁରାଣ-ମାର୍ଗେ କହି
Couplet 135
ମିଳିଲା ନରଲୋକେ ଆସିତକ୍ଷଣେ ଗ୍ରାମେଗ୍ରାମେ ପଶି
Couplet 136
ସକଳ ପୁରେ ପ୍ରାଣୀ ଚିତ୍ତେଲୋଭ କପଟ ଦମ୍ଭମତେ
Couplet 137
ପ୍ରାଣୀ ହିଂସନ ଧର୍ମନାଶେପ୍ରାଣୀୟେ କଳିର ବିଶ୍ୱାସେ
Couplet 138
ନିଷ୍ଠୁର ଚିତ୍ତ ସର୍ବଜନତା ଦେଖି ଧର୍ମର ନନ୍ଦନ
Couplet 139
ସ୍ୱର୍ଗ-ଗମନ ମନେ ଗୁଣିତକ୍ଷଣେ ପରୀକ୍ଷିତ ଆଣି
Couplet 140
ଉତ୍ତମ ରାଜଚିହ୍ନ ଦେଖିସକଳ ଗୁଣ ଉପଲକ୍ଷି
Couplet 141
ଆତ୍ମାର ତୁଲ୍ୟପ୍ରାୟ ମଣିଅନେକ ତୀର୍ଥଜଳ ଆଣି
Couplet 142
ହସ୍ତିନାପୁର ନରଲୋକେସ୍ଥାପିଲେ ନୃପ ଅଭିଷେକେ
Couplet 143
ଯାଦବବଂଶେ ଶେଷଥିଲାବଜ୍ର ଯେ ଅନିରୁଦ୍ଧବଳା
Couplet 144
ମଥୁରାପୁରେ ଧର୍ମଚାଟେସ୍ଥାପିଲେ ଶୂରସେନପାଟେ
Couplet 145
ସକଳ ଭୋଗ ଦୂରକରିଶରୀର-ବନ୍ଧ ପରିହରି
Couplet 146
ଆତ୍ମାରେ ଆତ୍ମା-ଅଗ୍ନି ଜାଳିସର୍ବ-ବିଷୟ-ଘୃତ ଢାଳି
Couplet 147
ଜ୍ଞାନଗୋଚରେ ଅଗ୍ନିପାନତକ୍ଷଣେ ଧର୍ମର ନନ୍ଦନ
Couplet 148
ସର୍ବ ସମ୍ପଦ କରି ଦୂରନିର୍ମଳ-ରାଗ-ଅହଙ୍କାର
Couplet 149
ଅଶେଷ କର୍ମ୍ପାଶ ଛେଦିଯୋଗେ ଶରୀରରନ୍ଧ୍ର ରୁନ୍ଧି
Couplet 150
ବଚନ ମନେ ଲୀନ କରିବାୟୁ ଧାରଣେ ମନ ଧରି
Couplet 151
ବାୟୁ ଧାରଣ ପ୍ରାଣ ଯେହିଅପାନେ ତାହାକୁ ମିଶାଇ
Couplet 152
ଅପାନ ଉତ୍ସର୍ଗ ସହିତଯେ ମାର୍ଗେ ହୋଏ ଅନ୍ତର୍ଗତ
Couplet 153
ସେ ମୃତ୍ୟୁଦେବକୁ ପଞ୍ଚତ୍ୱେପଞ୍ଚକୁ ପଞ୍ଚରେ ଏକତ୍ୱେ
Couplet 154
ପୁଣି ପଞ୍ଚକୁ ତିନିଗୁଣେତ୍ରିଗୁଣ ସମସ୍ତ କାରଣେ
Couplet 155
ତାହାକୁ ଜୀବେ ଦେଇ ସ୍ଥାନଯେଣେ ଜୀବର ପରିତ୍ରାଣ
Couplet 156
ସକଳ ଗୁଣ ପରିହରିଆତ୍ମାରେ ଆତ୍ମା ହୋମକରି
Couplet 157
ବ୍ରହ୍ମନିର୍ବାଣେ ଥୋଇ ଚିତ୍ତଉତ୍ତରପଥେ ଉପଗତ
Couplet 158
ଚିରବସନ ନିରାହାରମଉନ ମୁକ୍ତକେଶ ଶିର
Couplet 159
ଜଡ-ଉନ୍ମତ୍ତ-ଜନ ପ୍ରାୟେଲୋକେ ଦେଖାଇ ନିଜକାୟେ
Couplet 160
ଲୋକ ବଦନକୁ ନ ଚାହିଁଅନ୍ଧ-ବଧିର ପ୍ରାୟ ହୋଇ
Couplet 161
ହୃଦେ ନିବେଶି ବେନିପାଣିଉତ୍ତରଦିଗେ ନୃପମଣି
Couplet 162
ପୂର୍ବେ ଅଶେଷ ମୁନି ସନ୍ଥେମୋକ୍ଷହୋଇଲେ ଯେଉଁ ପଥେ
Couplet 163
ପରମବ୍ରହ୍ମ ଚିନ୍ତି ଚିତ୍ତେପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ ସ୍ୱର୍ଗପଥେ
Couplet 164
ପଛେ ଚଳନ୍ତି ଚାରିଭାଇରାଜାର ଅନୁରୂପ ହୋଇ
Couplet 165
ପ୍ରଜାଙ୍କୁ କରି ଆଲିଙ୍ଗନହରଷେ ହରି ତାଙ୍କ ମନ
Couplet 166
ସେ ସାଧୁକୃତ୍ୟ ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣୀଆତ୍ମାର ହିତ ଚିତ୍ତେ ଜାଣି
Couplet 167
ମନ ନିବେଶି କୃଷ୍ଣପାଦେବିଷ୍ଣୁ ଭକତି ଯୋଗସାଧେ
Couplet 168
ନିର୍ମଳ ଚିତ୍ତ ତାହାଙ୍କରଗୋବିନ୍ଦେ ଧ୍ୟାନ ନିରନ୍ତର
Couplet 169
କୃଷ୍ଣ ପାଦେ ଚିତ୍ତ ଦେଲେପରମଗତି ସେ ଲଭିଲେ
Couplet 170
ଅସତ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବିଷୟେନିତ୍ୟେ ଯାହାର ଚିତ୍ତ ରହେ
Couplet 171
ସେ ଯେବେ ପାଦହୃଦେ ଚିନ୍ତିସର୍ବକଳୁଷ ନାଶ ଯାନ୍ତି
Couplet 172
ସେପାଦେ ଲଭଇ ସେ ସ୍ଥାନତାହା ପାଇଲେ ପଣ୍ତୁନାନ
Couplet 173
ବିଦୁର ଥିଲେ ବନବାସେପ୍ରଭାସତୀର୍ଥେ ମୋକ୍ଷ ଆଶେ
Couplet 174
ଗୋବିନ୍ଦ-ଚରଣ-କମଳେପ୍ରାଣ ଛାଡ଼ିଲେ ଯୋଗବଳେ
Couplet 175
ପିତୃଗଣଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ମିଶିନକ୍ଷତ୍ର ମଧ୍ୟେ ଯେହ୍ନେ ଶଶୀ
Couplet 176
ନିଜ ଭୁବନେ ବିଜେ କଲେବ୍ରାହ୍ମଣଶାପୁ ନିସ୍ତରିଲେ
Couplet 177
ତକ୍ଷଣେ ଦ୍ରୁପଦ କୁମାରୀଭର୍ତ୍ତାଙ୍କ ପଥ ଅନୁସରି
Couplet 178
କୃଷ୍ଣେ ନିବେଶି ପଞ୍ଚପ୍ରାଣପଥେ ଛାଡ଼ିଲେ ନିଜପ୍ରାଣ
Couplet 179
କହନ୍ତି ସୂତ ଶୁଦ୍ଧଚିତ୍ତେସର୍ବମୁନିଙ୍କ ମଧ୍ୟଗତେ
Couplet 180
ଏବେ ହୋ ଶୁଣ ବିପ୍ରଜନେକୃଷ୍ଣ-ମହିମା ଶୁଦ୍ଧମନେ
Couplet 181
ଗୋବିନ୍ଦ ଚରଣ କମଳେପଣ୍ତୁକୁମରେ ଭାବଭୋଳେ
Couplet 182
ସଂସାର ମାୟା ଦୂର କଲେଜଗତ ମଧ୍ୟୁ ନିସ୍ତରିଲେ
Couplet 183
ପରମ ମଙ୍ଗଳ ଏ ବାଣୀଯେ ପ୍ରାଣୀ ଶୁଦ୍ଧଚିତ୍ତେ ଶୁଣି
Couplet 184
ଭକତି ଲଭେ କୃଷ୍ଣପାଦେସଂସାରୁ ତରେ ଅପ୍ରମାଦେ
Couplet 185
କୃଷ୍ଣ-ମହିମା-ସୁଧାରସକହିଲା ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସ