Skandha 8
Adhyaya 7
Couplet 1
ବ୍ୟାସନନ୍ଦନ ଅନୁରାଗେକହନ୍ତି ପରୀକ୍ଷିତ ଆଗେ
Couplet 2
ଦେବ-ଦାନବେ ଏକମେଳେପ୍ରବେଶ ହୋଇଲେ ପାତାଳେ
Couplet 3
ବାସୁକି ନିକଟେ ମିଳିଲେସମୁଦ୍ର-ମନ୍ଥନେ ବରିଲେ
Couplet 4
ଗୋବିନ୍ଦ ଆଜ୍ଞା ଶିରେଧରିଉଭୟ-ରୂପ ଅଙ୍ଗୀ କରି
Couplet 5
ଧରଣୀ ଧରି ଏକରୂପେମିଳିଲା କ୍ଷୀରୋଦ ସମୀପେ
Couplet 6
ଦେହେ ବେଷ୍ଟିତ ମହାଗିରିରହିଲା ବିଶ୍ୱରୂପ ଧରି
Couplet 7
ଦେବେ ସକଳ ତୋଷମନେଆରମ୍ଭ ସମୁଦ୍ର-ମନ୍ଥନେ
Couplet 8
ବାସୁକିଫଣା ଆଗ ଧରିଦେବଙ୍କ ତୁଲେ ନରହରି
Couplet 9
ବୋଲନ୍ତି ଅସୁରଙ୍କୁ ଚାହିଁତୁମ୍ଭେ ହୋ ପୁଚ୍ଛ ଧର ଯାଇ
Couplet 10
ହରି-ବଚନ ଶୁଣି କର୍ଣ୍ଣେଅସୁରେ ଭାଳି ଏକମନେ
Couplet 11
ବୋଇଲେ ବିଷ୍ଣୁ ମୁଖ ଚାହିଁଏ କଥା ଉଚିତ ନୁହଇ
Couplet 12
ସ୍ୱଭାବେ ସର୍ପର ଲାଙ୍ଗୁଳକେବେହେଁ ନୁହଇ ମଙ୍ଗଳ
Couplet 13
ଆମ୍ଭେ ଦେବଙ୍କ ଅଗ୍ରେ ଜାତପବିତ୍ର କଶ୍ୟପଙ୍କ ସୁତ
Couplet 14
ଧର୍ମ-ଅର୍ଧମ ଆମ୍ଭେ ଜାଣୁଆଗମ-ନିଗମ ପ୍ରମାଣୁ
Couplet 15
ପ୍ରଖ୍ୟାତ-ଜନ-କୁଳ-ଶୀଳକେମନ୍ତେ ଧରିବୁ ଲାଙ୍ଗୁଳ
Couplet 16
ଆମ୍ଭର ଏଣେ କାର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁଏମନ୍ତେ ଭଗ୍ନଚିତ୍ତେ ରହି
Couplet 17
ସର୍ବ ଅସୁରେ ଏକମେଳେରହିଲେ କ୍ଷୀରସିନ୍ଧୁ କୂଳେ
Couplet 18
ବସିଲେ ଆରମ୍ଭ ଉପେକ୍ଷିପୁରୁଷୋତ୍ତମ ତାହା ଦେଖି
Couplet 19
ପୁଚ୍ଛ ଧଇଲେ ଶିରୀରଙ୍ଗେସର୍ବ ଦେବତା ଘେନି ସଙ୍ଗେ
Couplet 20
ମନ୍ଦର ଧରି ବାହୁବଳେସ୍ଥାପିଲେ କ୍ଷୀରସିନ୍ଧୁ ଜଳେ
Couplet 21
ସ୍ୱଭାବେ ଗଭୀର ଜଳଧିଯୋଜନ ଶତଲକ୍ଷ ଭେଦି
Couplet 22
ଗିରି ପଡ଼ିଲା ରସାତଳେଖୋଜି ନ ପାଇଲେ ସକଳେ
Couplet 23
ତୀରେ ଉଠିଲେ ଦୁଃଖମନେବଦନ ଚାହିଁ ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟେ
Couplet 24
ନଶିଲା ନିଜ ପୃଷୁକାରହୃଦେ କେ ବହୁ ଅହଙ୍କାର
Couplet 25
ଦଇବ-ମାୟା ଯୋଗବଳଆରମ୍ଭ ହୋଇଲା ନିଷ୍ଫଳ
Couplet 26
ଦେବ-ଦାନବ ବିଷ୍ଣୁପାଶେରହି ଚାହିଁଲେ ଦଶଦିଶେ
Couplet 27
ତାହାଙ୍କ ଦର୍ପଭଙ୍ଗ ଚାହିଁମହାମହିମ ଭାବଗ୍ରାହୀ
Couplet 28
ପାତାଳୁଁ କୂର୍ମରୂପ ଧରିପୃଷ୍ଠେ ବସାଇ ମହାଗିରି
Couplet 29
ଉଠିଲେ ତୋଳି ଗିରିବରତୀରେ ଦେଖନ୍ତି ଦେବାସୁର
Couplet 30
ଯେସନେ ସରୋବର ମଧ୍ୟେପଦ୍ମ ପ୍ରକାଶ ହୋଏ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱେ
Couplet 31
ଗିରି ଯୋଜନ ଏକାଦଶଜଳେ ରହିଲା ଅବଶେଷ
Couplet 32
ଗୋବିନ୍ଦ ଯୋଗମାୟା କରିତକ୍ଷଣେ ମାୟାରୂପ ଧରି
Couplet 33
ବହିଲେ ଗିରି ପୃଷ୍ଠଦେଶେମସ୍ତକ ଲାଗିଲା ଆକାଶେ
Couplet 34
ଦେଖି ସାନନ୍ଦ ଦେବାସୁରେବାସୁକି ଧରି ତେଜଭରେ
Couplet 35
ପର୍ବତେ ତିନିଗୁଣ କରିବେଢ଼ିଲେ ମନ୍ଥନ ଆବୋରି
Couplet 36
ଦେବ-ଅସୁରେ ବେନିଭାଗେବାସୁକି ଧରି ଅତି ବେଗେ
Couplet 37
ହୁଂକାରେ କରନ୍ତି ମନ୍ଥନଶୁଣ ହୋ ପରୀକ୍ଷ ରାଜନ
Couplet 38
ପୃଷ୍ଠରେ ଗିରି ଘରଷଣେଅନଳ ଉଠିଲା ବହନେ
Couplet 39
କଣ୍ଡୁ ଯେ କୂର୍ମପୃଷ୍ଠେ ଥିଲାତକ୍ଷଣେ ଉଶ୍ୱାସ ହୋଇଲା
Couplet 40
କଣ୍ଡୁ-ଘର୍ଷଣ-ସୁଖ ବୁଝିସେ କୂର୍ମ ବେନିଚକ୍ଷୁ ବୁଜି
Couplet 41
ସୁଖେ ନିଦ୍ରିତ ନାରାୟଣକେ ସହେ ଅଚଳ ଧାରଣ
Couplet 42
ପୁଣି ଗୋବିନ୍ଦ ଅନ୍ତରୀକ୍ଷେମିଳିଲେ ଦେବଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷେ
Couplet 43
ଦେବ-ଅସୁର ଅଳ୍ପବଳଜାଣିଲେ ପ୍ରଭୁ ଆଦିମୂଳ
Couplet 44
ତକ୍ଷଣେ ପ୍ରଭୁ ଭାବଗ୍ରାହୀଦେବ-ଦାନବ ମଧ୍ୟେ ଯାଇ
Couplet 45
ପଶିଲେ ତାହାଙ୍କର ଚିତ୍ତେବଳ ହୋଇଲା ଅପ୍ରମିତେ
Couplet 46
ବାସୁକି ଦେହେ ନରହରିପଶିଲେ ବଳ-ରୂପ ଧରି
Couplet 47
ସହସ୍ର ଭୁଜେ ଶୂନ୍ୟପଥେଗିରି ଆବୋରି ହୃଦଗତେ
Couplet 48
ରହିଲେ ପ୍ରଭୁ ନାରାୟଣଶୂନ୍ୟେ ଦେଖନ୍ତି ଋଷିଗଣ
Couplet 49
ଗଗନେ ବିମାନ ଆରୋହିସ୍ତୁତି କରନ୍ତି ବିଷ୍ଣୁଧ୍ୟାୟୀ
Couplet 50
ପୁଷ୍ପ ବରଷି ବେଦନାଦେମୁନିଏ ପରମ-ଆନନ୍ଦେ
Couplet 51
ଦେଖନ୍ତି ଅଧ-ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱେ ଚାହିଁହରିହୁଁ ଆନ ନ ଦିଶଇ
Couplet 52
ପ୍ରହୃଷ୍ଟମନେ ସୁରାସୁରେଗିରି ଘୂରାନ୍ତି ଅତି ଖରେ
Couplet 53
ମହାପର୍ବତ ଘରଷଣେଜଳେ ସେ ଥିଲେ ଜନ୍ତୁଗଣେ
Couplet 54
ଜଳଧି ମଧ୍ୟେ କ୍ଷୋଭ ପାଇତୀରେ ରହିଲେ ସ୍ଥିର ହୋଇ
Couplet 55
ବାସୁକି ସହସ୍ର ବଦନେନିଃଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼େ ଘନଘନେ
Couplet 56
ତାର ନିଃଶ୍ୱାସ ଦାବାନଳପୂରିଲା ଦିଗ-ଅନ୍ତରାଳ
Couplet 57
ନିଃଶ୍ୱାସ-ଅଗ୍ନି-ଧୂମ ଲାଗିଦେବ-ଦାନବେ ଦୁଃଖଭାଗୀ
Couplet 58
ଚାଳି ନ ପାରିଲେ ମନ୍ଦରତାହାଙ୍କୁ ଦେଖି ଚକ୍ରଧର
Couplet 59
ନିଃଶ୍ୱାସ-ବାତେ ହତପ୍ରାଣତାହା ଜାଣିଲେ ନାରାୟଣ
Couplet 60
ତକ୍ଷଣେ ଶୂନ୍ୟେ ମେଘମାଳଶୀତଳ ବରଷନ୍ତି ଜଳ
Couplet 61
କ୍ଷୀରସମୁଦ୍ରେ ଶୀତବାତଯେଣୁ ପେଷିଲେ ଜଗନ୍ନାଥ
Couplet 62
ବାସୁକି ଆଦି ଜଳଜୀବେତାପୁଁ ତରିଲେ ଶୀତଭାବେ
Couplet 63
ଦେବଦାନବ ଦେହଗତେମାଳା କଙ୍କଣ ଥିଲା ଯେତେ
Couplet 64
ସକଳ ଧୂମେ ହତପ୍ରଭଅନାଇ ପ୍ରଭୁ ପଦ୍ମନାଭ
Couplet 65
ଜଳ ସିଞ୍ଚନେ ସୁସ୍ଥ କଲେବଳି ସମେତେ ଯେତେ ଥିଲେ
Couplet 66
ଏମନ୍ତେ ବାସୁକି ଶରୀରେଅତି ମନ୍ଥନ ଖେଦଭରେ
Couplet 67
ଗରଳ ଛାଡ଼େ ଅତିଦୁଃଖେବରଷା ପ୍ରାୟ ସସ୍ରମୁଖେ
Couplet 68
ଜଳେ ପଡ଼ନ୍ତେ ବିଷଜାଳେଯେ ଜଳଜନ୍ତୁ ଥିଲେ ଜଳେ
Couplet 69
ବିକଳେ ବୁଲି ଛଟପଟେପୁଣି ଗଭୀରେ ପୁଣି ତଟେ
Couplet 70
ସେ ବିଷ ବେଗବନ୍ତ-ଜଳେଦିଗ ପୂରିଲା ଅନ୍ତରାଳେ
Couplet 71
ଚକିତେ ଅଧ-ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱ-ମଧ୍ୟେଜନ୍ତୁଏ ପଳାନ୍ତି ବିଷାଦେ
Couplet 72
ଡାକନ୍ତି ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱମୁଖ କରିରଖ ହେ ପ୍ରଭୁ ଶୂଳଧାରୀ
Couplet 73
ସହି ନ ପାରବୁ କଷଣତୋ ପାଦେ ପଶିଲୁ ଶରଣ
Couplet 74
ହର ସମୀପେ ମୁନିଗଣମିଳି କରନ୍ତି ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ
Couplet 75
ଯେ ଦୁଃଖବନ-ଧୂମକେତୁଅଶେଷ-ଅପବର୍ଗ-ହେତୁ
Couplet 76
ମିଳି ସକଳ ପ୍ରଜାପତିସନ୍ନିଧେ ବସାଇ ପାର୍ବତୀ
Couplet 77
ବିକଳେ ମିଳି ଶିବ ପାଶେସ୍ତୁତି କରନ୍ତି ବିଷତ୍ରାସେ
Couplet 78
ହେ ମହାଦେବ ସଦାଶିବକେ ଜାଣିପାରେ ତୋର ଭାବ
Couplet 79
ତୁ ଭୂତଭାବନ-ଈଶ୍ୱରଆମ୍ଭର ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷା କର
Couplet 80
ଏ ବିଷ ସଂସାର ଦହିବଏଥୁଁ ଉଦ୍ଧର ସଦାଶିବ
Couplet 81
ସର୍ବ ଜଗତ-ବନ୍ଧ-ମୋକ୍ଷତୁ ନାଥ ଈଶ୍ୱର ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ
Couplet 82
କୁଶଳ ଇଚ୍ଛା ଯାର ମନେସେ ତୋତେ ଚିନ୍ତେ ନିତ୍ୟେ ଧ୍ୟାନେ
Couplet 83
ଜଗତଗୁରୁ ନାଥ ତୁହିଯେ ତୋତେ ଶରଣ ପଶଇ
Couplet 84
ସ୍ୱଶକ୍ତି ତୋର ଗୁଣମୟୀଯେ ଭାବେ ସର୍ଗ-ସ୍ଥିତି ହୋଇ
Couplet 85
ପ୍ରଳୟ କରୁ ନାଥ ତୁହିତୁ ବ୍ରହ୍ମା-ବିଷ୍ଣୁ-ରୁଦ୍ରଦେହୀ
Couplet 86
ତୁ ବ୍ରହ୍ମ ପରମ ଗୁପତସଦ-ଅସଦ ଭାବମତ
Couplet 87
ପ୍ରକାଶୁ ନାନା ଶକ୍ତିରୂପେତୁ ଆତ୍ମାରୂପ ମୋହକଳ୍ପେ
Couplet 88
ଜଗତ ଆଦି ଶବ୍ଦଯୋନିପ୍ରାଣ-ଇନ୍ଦ୍ରିୟ-ଗୁଣ ଘେନି
Couplet 89
ତୁ କାଳଯଜ୍ଞ ସତ୍ୟରତତୁ ବ୍ରହ୍ମ ଅଛିଦ୍ର ତ୍ରିବୃତ୍ତ
Couplet 90
ଅନଳ ତୁମ୍ଭର ବଦନଆଦିତ୍ୟ-ଶଶାଙ୍କ ଲୋଚନ
Couplet 91
ସର୍ବଦେବଙ୍କ ଆତ୍ମା ତୁମ୍ଭେଅଶେଷ ଯଜ୍ଞର ଆରମ୍ଭେ
Couplet 92
ଏ ଭୂମି ତୋର ପାଦବେନିତୋ ବଳ ବହଇ ମେଦିନୀ
Couplet 93
କାଳ ତୋହର ନିଜ ଗତିତୋର ବୃଷଣ ପ୍ରଜାପତି
Couplet 94
ଏ ଅଷ୍ଟଦିଗ ତୋ ଶ୍ରବଣତୋହର ରସନା ବରୁଣ
Couplet 95
ନଭ ତୋହର ନାଭିଦେଶନିଃଶ୍ୱାସ ବାତ-ଅଣଚାଶ
Couplet 96
ପର୍ବତେ ତୋ ଅସ୍ଥି ସମୂହବୃକ୍ଷ-ଔଷଧି ତନୁରୁହ
Couplet 97
ଏ ସପ୍ତଛନ୍ଦ ସପ୍ତଧାତୁତୋ ହୃଦ ଧର୍ମସ୍ଥିତି-ହେତୁ
Couplet 98
ଭୋ ନାଥ ତୋ ପଞ୍ଚବଦନପଞ୍ଚୋପନିଷଦ ବଚନ
Couplet 99
ଅଷ୍ଟଉତ୍ତର ତିନିଶତମନ୍ତ୍ର ବର୍ଗ ଯହୁଁ ଉଦିତ
Couplet 100
ତୋ ପରମାତ୍ମା ତତ୍ତ୍ୱଧାମଏଣୁ ତୋହର ଶିବ ନାମ
Couplet 101
ଜ୍ୟୋତିସ୍ୱରୂପେ ତୋର ବାସତୁ ବ୍ରହ୍ମ ପରମ ପ୍ରକାଶ
Couplet 102
ଅଧର୍ମ ତୋ ଶରୀର ଛାୟାତୋର ଆଶ୍ରିତ ମୋହମାୟା
Couplet 103
ତୋ ତିନିନେତ୍ର ତିନିଗୁଣଯେ ଗୁଣେ ସଂସାର ଧାରଣ
Couplet 104
ଯେ ଛନ୍ଦୋମୟ ଶାସ୍ତ୍ରଈକ୍ଷାଯେ ଭାବେ ଋଷିଙ୍କର ଶିକ୍ଷା
Couplet 105
ଅଖିଳ-ଲୋକପାଳ ତୁହିତୋ ଅନ୍ତ କେହି ନଜାଣଇ
Couplet 106
ବିରଞ୍ଚି ବଇକୁଣ୍ଠ ଧାମସୁରେନ୍ଦ୍ରଗଣେ ନୋହେ ଗମ୍ୟ
Couplet 107
ପରମଜ୍ୟୋତି ତୋ ଆନନ୍ଦକେବେହେଁ ଗୁଣେ ନୋହେ ଭେଦ
Couplet 108
କାମ ତ୍ରିପୁର ଘୋରକାଳଦକ୍ଷର ଯଜ୍ଞ ଧ୍ୱଂସ କଲ
Couplet 109
ଯେବା ଅଛନ୍ତି ଭୂତଦ୍ରୋହଯେ ଅବା କ୍ରୋଧ ଲୋଭ ମୋହ
Couplet 110
ଏହାଙ୍କୁ କରୁ ତୁ ଦହନତୁ ନାଥ ଆଦି ନିରଞ୍ଜନ
Couplet 111
ସୃଷ୍ଟିକୁ ଅନ୍ତଃକାଳେ ଧରିତୃତୀୟନେତ୍ର ତୁ ଆବୋରି
Couplet 112
ପ୍ରାଣୀଙ୍କି କରୁ ଆତଯାତଏଣୁ ତୋ ନାହିଁ ଆଦିଅନ୍ତ
Couplet 113
ଯେ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନୀ ଏ ଜଗତେତୋ ପଦ ଚିନ୍ତେ ଅବିରତେ
Couplet 114
ଯେବା ତପସ୍ୟା କରି ଭଜେତୋ ରୂପ ଧ୍ୟାନଭାବେ ପୂଜେ
Couplet 115
ତୋତେ ଆଶ୍ରୟ ଯେ କରନ୍ତିଏ ଘୋର ସଂସାରୁ ତରନ୍ତି
Couplet 116
ଆମ୍ଭେ ଯେ ଘୋର-ବିଷ-ଭୟେଶରଣ ଗଲୁ ତୋର ପାଏ
Couplet 117
ଏ ଘୋର ଭୟୁ କର ତ୍ରାଣଭୋ ନାଥ ରଖ ଆମ୍ଭ ପ୍ରାଣ
Couplet 118
ତାହାଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦେଖି ହରକୃପାରେ ହୋଇଣ କାତର
Couplet 119
ସୁହୃଦ ସର୍ବଭୂତେ ସେହିକହନ୍ତି ପ୍ରିୟାମୁଖ ଚାହିଁ
Couplet 120
ଏ ବିଷ ତେଜେ ଦଶଦିଶକେବେହେଁ ନ ଦିଶେ ପ୍ରକାଶ
Couplet 121
ଏଣୁ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ନାଶ ଗଲାଅକାଳେ ପ୍ରଳୟ ହୋଇଲା
Couplet 122
ଭୟେ କମ୍ପଇ ତିନିପୁରଆକାଶେ କମ୍ପେ ସୁରେଶ୍ୱର
Couplet 123
ଦେଖ ଭବାନୀ ପ୍ରଜାଙ୍କରଦୁଃଖ ହୋଇଲା ଭୟଙ୍କର
Couplet 124
ସମୁଦ୍ର ମନ୍ଥନୁ ଏ ଜାତଏଥି ରଖିବା ମୋ ଉଚିତ
Couplet 125
ଯେ କରେ ଦୀନ ଉପକାରସେ ଧର୍ମଜ୍ଞାନୀଙ୍କର ସାର
Couplet 126
ସାତ୍ତ୍ୱିକ ଧର୍ମ ସେ କରନ୍ତିଅଜ୍ଞାନୀଜନେ ନ ଜାଣନ୍ତି
Couplet 127
ଦୁଃଖୁଁ ଯେ ପରିତ୍ରାଣ କରେସଙ୍କଟୁ ପ୍ରାଣୀଙ୍କି ଉଦ୍ଧରେ
Couplet 128
ତା ଜନ୍ମ ଧନ୍ୟ ଏ ସଂସାରେଯେ ରହେ ପର ଉପକାରେ
Couplet 129
ସାଧୁଜନଙ୍କର ଏ ଗତିକେବେହେଁ ଧର୍ମ ନ ଛାଡ଼ନ୍ତି
Couplet 130
କ୍ଷଣଭଙ୍ଗୁର ଏ ଶରୀରସୁଧର୍ମ ପର ଉପକାର
Couplet 131
ଏମନ୍ତ ଶିବଙ୍କ ବଚନଅମ୍ବିକା ଶୁଣି ତୋଷମନ
Couplet 132
ରୁଦ୍ର ଚରଣ ଶିରେ ଧରିମଧୁରେ କହନ୍ତି ଗଉରୀ
Couplet 133
ଭୋ ନାଥ ଜଗତ ଈଶ୍ୱରଦେବଙ୍କ ବୋଲ ତୁମ୍ଭେ କର
Couplet 134
ଏ ଘୋର ବିଷ କର ଗ୍ରାସସଂସାରେ ଥିବ ତୁମ୍ଭ ଯଶ
Couplet 135
ଧର୍ମ କରନ୍ତି ଯେତେ ପ୍ରାଣୀତାହାଙ୍କୁ ତୋଷ ଚକ୍ରପାଣି
Couplet 136
ଏମନ୍ତେ ଗଉରୀ ବଚନେରୁଦ୍ର ଉଠିଲେ ତୋଷମନେ
Couplet 137
କ୍ଷୀରାବ୍ଧି-ତଟେ ବିଜେକରିକରଅଞ୍ଜଳି ବିଷେ ଭରି
Couplet 138
ଉତ୍କଟ ଘୋର ମହାବିଷଏକାବେଳକେ କଲେ ଗ୍ରାସ
Couplet 139
ରଖିଲେ ଅଶେଷ ଭୁବନଶୁଣ ହେ ପରୀକ୍ଷ ରାଜନ
Couplet 140
କଣ୍ଠ ଦିଶିଲା ନୀଳପ୍ରଭାସାଧୁଜନଙ୍କର ଏ ଶୋଭା
Couplet 141
ସାଧୁଜନଙ୍କ ମତ ଏହିଯେ ପରଦୁଃଖେ ଦୁଃଖୀ ହୋଇ
Couplet 142
କରନ୍ତି ପର ଉପକାରଧନ୍ୟ ଜୀବନ ତାହାଙ୍କର
Couplet 143
ଏମନ୍ତେ ରୁଦ୍ରକର୍ମ ଦେଖିସଂସାରଜନେ ହେଲେ ସୁଖୀ
Couplet 144
ବ୍ରହ୍ମା-ଗୋବିନ୍ଦ ଦେବ ମେଳେସର୍ବେ ଶଙ୍କରେ ପ୍ରଶଂସିଲେ
Couplet 145
ରୁଦ୍ର ପିବନ୍ତେ ଘୋର ବିଷକୂଳେ ଯେ ଥିଲା ଅବଶେଷ
Couplet 146
ବୃଶ୍ଚିକ-ଦନ୍ଦ ଶୂକଗଣଭକ୍ଷିଲେ ବିଷ-ଶେଷକଣ
Couplet 147
ଏ କ୍ଷୀର ସାଗର-ମନ୍ଥନଶୁଣି ପବିତ୍ର ହୁଅ ଜନ
Couplet 148
ସୁସାଧୁ ଜନଙ୍କର ହିତେଅଷ୍ଟମ ସ୍କନ୍ଧେ ଭାଗବତେ
Couplet 149
ଭାଷା ପ୍ରବନ୍ଧେ ଗୀତନାଦେଶୁଣ ସୁଜନେ ଅପ୍ରମାଦେ
Couplet 150
ବୋଲଇ ଦାସ ଜଗନ୍ନାଥବିଷ ଭକ୍ଷିଲେ ଉମାକାନ୍ତ